İki Yabancı Şiiri - Murat Özgören

Özür dilerim, diye yaklaştı kadın,
Sizinle daha önce bir yerde karşılaşmış mıydık?
Adam,
Uzun saçlarını iki eliyle geri attı.
Kadının gözlerinin içine bakarak,
Dudak bitiminden başlayan kirli sakalını sıvazladı sağ eliyle...
"Hayır," dedi, "sanmıyorum."
İki beden, iki yürek;
Yine yan yana, göz göze,
Tıpkı eski günlerdeki gibi...
Ama iki yabancı.
Oysa ikisi de çok iyi biliyordu:
Uzun yıllar önce giden kadının,
Hüsranla kalan adamın son halini merak ettiğini.
Hayat işte!
Her insan,
Sebep olduğunun sonucunu merakta tutamaz kendini…