Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Huri Çalışkan
Huri Çalışkan

İnsanı ayrıştıran din, dil, ülkesi değil penceresinden nasıl gördüğüdür.

  • ve öyle işte21.11.2024 - 15:42

    bir At bir Adam,
    tüm Ordu'nun kaderini değiştirebilir.

    ve..öyle işte.!

    Huri Ç.

  • ve öyle işte21.11.2024 - 15:41

    At üzerindekine göre yol alır,
    Yola Göre DEĞİL.!

    Huri Ç.

  • kendime fısıltılar21.11.2024 - 15:40

    bense gökyüzüne yüzümü dönmekle aptallık ettim, aydınlığa sahipken
    karanlık duvarları senin uğrana sevdim.

    Huri Ç.

  • ve öyle işte21.11.2024 - 15:38

    bir adam gördüm ıssız bir yolda, sokak lambasını aydınlatıyordu.

    Huri Ç.

  • avluda yürüyen gölgeler21.11.2024 - 15:37

    seyircisiydim Gök kubbenin, damıtılmış cemre düşmeden boşluğuma.

    Avluda Yürüyen Gölgeler ~ Romanı

  • beyazımsı kalp21.11.2024 - 15:36

    seni kalbime yakın göğüs cebimde taşıyorum.

    ,, beyazımsı kalp ''

    Huri Ç.

  • kendime fısıltılar21.11.2024 - 15:33

    bugünlerde güneşi arıyorum,
    siyah battaniyeye bürünmüş, bulutlar arasında.

    Huri Ç.

  • seni anlatmak21.11.2024 - 15:31

    soğuk fırtınalı rüzgar kokunu getirdi, öyle sıcaktı ki.!

    Huri Ç.

  • doğa ananın mektubu21.11.2024 - 14:33

    Yağmur yağıyordu İstanbul'un semalarından, belli ki ihtiyaç vardı doğa ananın topraklarına. Her damla, bir şükür gibi düşüyordu, yerin derinliklerine ulaşmak için sabırsızca.

    Gökyüzü, yeryüzüne hayat vermek için giydiği gri örtüsünü sererken, insanlar adımlarını hızlandırıyor ama ruhları hafifliyordu.

    İstanbul, yağmurun soğuk dokunuşuyla uyanmıştı; sanki her yağmur yağdığında dünya yeniden doğuyordu, kanımca.

    Huri Çalışkan

  • Tohumdan Toprak Üstünde Yürüme Sanat Akademisi21.11.2024 - 14:22

    Yolda Olmanın Hikâyesi

    Hepimiz bir hikâyenin içinde yaşıyoruz, değil mi? Hikâyenin başkahramanı bazen iş yoğunluğumuz, bazen hedeflerimiz, bazen de sevdiklerimiz oluyor. Ancak hayatın en güzel yanı, o hikâyenin her gün yeniden yazılabilmesi.

    Bugün kendinize şu soruyu sorun: “Beni gerçekten ne motive ediyor?” Çalışmak, üretmek, başkalarına dokunmak mı? Yoksa her günü bir öğrenme fırsatına dönüştürmek mi? Aslında cevap, kendimize dürüstçe baktığımızda çok basit: Bizi ileri taşıyan şey, yaptığımız her küçük dokunuşun büyük bir resimde bir anlam bulduğunu fark etmek.

    Bu yüzden, günlük rutininiz içinde küçük bir mola verin. Kendinize bir çay ya da kahve ısmarlayın. Elinizde bir kitap tutuyormuş gibi hissedin; ama bu kez, okuduğunuz hikâye sizin yazdığınız olsun. Hayatın sayfalarını doldururken, kendinizi dinlemeyi ve her yeni kelimeyle biraz daha büyümeyi ihmal etmeyin.

    Çünkü güzel bir hikâye yazmak için illa büyük cümlelere gerek yok. Yeter ki içten olsun, anlam katsın, iz bıraksın.

    Unutmayın: Hikâyenizin yazarı sizsiniz. Peki, bugünkü sayfaya ne yazacaksınız?

    sevgilerimle, Huri.