Güzel Ailem Canlarım Şiiri - Ayten Özgün

Yaş yetmiş altı yetmiş yediye az kaldı
Zaman akıp geçse yıllar tükense de
Saçlarıma ak düşüp ömür bitse de
Siz benim devam eden gençliğimsiniz
Dünyaya bedeldir bir gülüşünüz
Gözlerimin nuru gönlümün süruru
Ela gözlülerim güzel yüzlülerim
Her daim hasretle özlediğimsiniz
Biriciklerim benim emsalsizlerim

Neylesin baharla neylesin yazlar bana
Baharımda siz yazlarımda sizlersiniz
Her mevsim içimde solmadan açan
Güzide benzersiz çiçeklerimsiniz
Gönlümün duası başımın tacı
Siz varsanız bana uğramaz acı
Yardandan bana emanetsiniz
Her daim Allah’a şükrümsünüz

Yıllar geçse bile solmaz renginiz
Bilin ki dünyada yoktur denginiz
Ömrüme can katan nefesimsiniz
Her daim içimde çarpar kalpleriniz
Üç nesil birleşti şimdi bu canda
Kızım elli altı oğlum elli bir
Kollarım kanatlarım ellerim ayaklarım
Sizlerle ağladım sizlerle güldüm
Ben sizlerle beraber büyüdüm

Oğlumdan yadigar bir gonca gülüm
Yirmi üç baharlık canım torunum
Evladın meyvesi gözümün nuru
On iki yıl koynumda büyüttüm onu
O da bu kalbimin sönmez gururu
Köküm sizde saklı dalım torunda
Üç nesil bir arada atan canımsınız
Damarlarımda dolaşan asil kanımsınız

Dualarım çağlar iki cihanda
Beş vakit namazımda dualarımda
Varlığınızla şad olduğum canlarım
Mutluluğumun en güzel nedenleri
Hiç bir şey artık üzemez beni
Varlığınız yeter varlığınız yeter
Sizi seven anneniz