© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
evet
"bu adam" diyormuş ki bana
evde spor yap
bi şey yap
ne bu halin (!)
kim ama diyormuş
televizyondan mı diyormuş
ressam mı ki diyormuş
spor salonunda mı şimdi de diyormuş
"bana binlerce kare spor salonu hariç gerçeği olmayan kareler görünüyor inanın ki"
ama 2026 oluyor bu arada.
bana edebiyat ödevi verilen konuyu (isaya yolda ne derdin, what if god was one of us)
baban kim diye soruyormuşsunuz artık hz lut'a
BYE.
evet
artık bütün internette konuymuş zaten
neden acaba gene de beni anlamayın
?
Fatır Suresi 2. ayet, Allah'ın insanlara yönelik rahmetinin mutlaklığını vurgular: "Allah'ın insanlar için açacağı bir rahmeti tutup engelleyebilecek (tutacak) yoktur; O'nun tuttuğunu da O'ndan başka salıverecek yoktur". Bu ayet, Allah'ın dilediği rızık, sağlık, hidayet ve şifa gibi nimetleri kimsenin geri çeviremeyeceğini ve O'nun takdirinin mutlak üstünlüğünü (Aziz, Hakim) ifade eder.
.::Türkçe Kur'an Mealleri::.
.::Türkçe Kur'an Mealleri::.
+3
Ayette Bahsedilen Rahmetin Özellikleri:
Engellenemez Nimet: Allah bir rahmet (nimet, rızık, hidayet, başarı) kapısı açarsa, hiçbir güç bunu kapatamaz veya engelleyemez.
Kısılması/Tutulması: Eğer Allah bir rahmeti tutar veya kısarsa, O'ndan başka hiç kimse o rahmeti serbest bırakamaz veya geri getiremez.
Kapsamı: Bu rahmet; yağmur, sağlık, ilim, hidayet, tevbe imkanı ve rızık gibi insanın iyiliğine olan her türlü lütfu kapsar.
İlahi Kudret: Ayet, Allah'ın mutlak güç sahibi (Aziz) ve her işi hikmetli (Hakim) olduğunu vurgulayarak biter.
.::Türkçe Kur'an Mealleri::.
.::Türkçe Kur'an Mealleri::.
+2
Bu ayet, insanların sadece Allah'a güvenmesi gerektiğini ve gerçek yardımın ancak O'ndan geleceğini hatırlatır.
Fark etmez bu ses duyuyor şöyle konuymuş;
birbirinizin gizlisini araştırmayın
kimse bu konuyu konuşmak istemiyormuş neticede
gene de "cennet" dememek tuhaf değil mi sizce de?
Orada da her şey gizliymiş
sadece yazılı ilim varmış elimizde çünkü
ve bunun nesi konuş konuş bitmiyormuş sizce de
Ben ses duyan deli olsam da olmasam da cennet diyeceğim yani
bunun nesi komik ki ?
İbn Abbâs’ın (ra) naklettiğine göre, Resûlullah (sav) Muâz b. Cebel’i Yemen’e gönderirken şöyle buyurmuştur: “...Mazlumun bedduasından sakın. Çünkü onunla Allah arasında perde yoktur.” (Buhârî, Zekât, 63; M121 Müslim, Îmân, 29)
Şirki en büyük zulüm olarak takdim eden Yüce Allah, “Ben zulmü kendime ve kullarıma haram kıldım. O hâlde siz de birbirinize zulmetmeyin.” buyurur (Müslim, Birr, 55.) ve insanların birbirleriyle olan ilişkilerinde zulmün her türlüsünü yasaklar.
ezan namaza davet ama
her ezandan sonra biri allah cehenneme kimi atacağını bilir diyormuş bazıları
bir kısım da namazda tekasür okuyormuş zar zor nihayet ezberlemiş
birine göre de bunlar aynı şeymiş
işte o SİZİ HEPİNİZİ KORUYORMUŞ
zaten ama bir filmi herkes izleyince de bu dünyadan bu beklenirmiş
ve buna gülen olmuş !
o konu öyle olsa allah oturmuş tepemde hafıd diyor
kendi isimlerini sayıklıyor
veya daha ilmi bir açıdan "şeytan"
oturmuş allah kimi cehenneme atacağını bilir diyor sürekli
Allah yardımcınız olsun vallahi:))
burası bu açıdan da benim evim
OKURSAN YAZI
sanatçı veya kimse beni ilgilendirmiyor bu açıdan
Allah bilir kimlerin ne yapsa da cehenneme gideceğini
onu da anmış olduk
buyurun okuyun bakalım şimdi.
AŞMIŞ MIŞ
HİÇ Mİ SUSAN İNSAN GÖRMEDİNİZ YA
neden müzik dinliyorsunuz o zaman
hiç mi konuşan insan görmediniz
"siz ikiniz ruh hastasınız" dediler bize
RUH EŞİ DİYEMEDİLER
aman efendim pekmez yiyin diyorlarmış
yani bütün bu konuların başına allah yazamayan biri
şafi de yazamıyormuş ve okuyamıyormuş
bir de durmaksızın konuşup bana
"okusaydın" diyormuş
ama
NE MECBURİYETİM VAR BENİM SES KÜTLESİ İLE DÖNEN VE YA DÖNMEYEN DÜNYAYA HÜKÜM VERMEYE
insanlar kitap okumayı bilmiyor değil yani
susmayı bilen yok diye bunlar oluyor ne yazık ki
"Lâ ilâhe illallâhu vahdehû lâ şerîke leh, lehü'l-mülkü ve lehü'l-hamdü yuhyî ve yümît" zikri, Allah'ın birliğini, eşsizliğini ve mutlak kudretini ifade eder. Anlamı: "Allah'tan başka hiçbir ilâh yoktur; O tektir, ortağı yoktur. Mülk O'nundur, hamd O'na mahsustur. Dirilten de O'dur, öldüren de O'dur".
Facebook
+2
Açıklamalı Anlamı ve İçeriği:
Lâ ilâhe illallâh: Allah'tan başka ilah yoktur.
Vahdehû lâ şerîke leh: O tektir, ortağı yoktur.
Lehü'l-mülkü ve lehü'l-hamd: Mülk (her şeyin sahibi) O'dur, hamd (övülme) O'na mahsustur.
Yuhyî ve yümît: (Hayatı/diriltmeyi) O verir, (ölümü) O verir.
+2
Bu zikir, özellikle namazlardan sonra veya çarşı-pazar gibi gafletin yoğun olduğu yerlere girerken okunması tavsiye edilen, çok yüksek sevapları olan bir tevhid ve tesbih cümlesidir. Genellikle devamında "...ve hüve hayyün lâ yemûtü biyedihi'l-hayr ve hüve alâ külli şey'in kadîr" (O, ölmeyen diri (Hayy)dir. Hayır O'nun elindedir ve O her şeye kadirdir) ifadesiyle tamamlanır.
Bunu oku normalde ;
ama ben kendimi duyamadım yani; kasetten dinledim hep !
evet
yani neymiş ki konu
?
biri allah korkusuyla soyut olarak bağırmış
allah ile şeytanın konuşması açıldıkça susamamış
ben de bir şiir okumuşum
ama çok daha üzücü şeyler olmuş
13 yıl ses kütlesi duymak basit bir rahatsızlıkmış literatürde
ama bana fenalıklar gelmiş
falan falan da sonsuza kadar susmamış
acaba bana o mu meydan okumuş
... artık bir kaç şarkıymış
nihayet resim yapıyormuşum ben de
tamam anladım da "kitap veya cennet" bu konunun neresinde yani
İnsan cehennem açısından Allah tan korkmuş olmaz yani
Allah a kavuşamamaktan korkmak inanç değil ki dünyada
Yaptığın işi Allah korkusuyla yap yani bence
Eğer (gerçek) müminler iseniz, bilin ki, Allah, kendisinden korkmanıza daha lâyıktır. ... Halbuki, eğer mü'minseniz, kendisinden korkulmaya Allah daha lâyıktır.
Tevbe
Bakara Suresi 103. ayetinde (ve benzer bağlamda 137. ayette) ifade edilen "Eğer onlar iman edip..." ifadesi; kitap ehlinin veya inkârcıların sihir, şirk ve zulüm gibi yanlışlardan vazgeçip Allah'a, resule ve kitaplara inanarak takva sahibi olmaları durumunda, Allah katındaki ödüllerin (sevabın) dünyevi menfaatlerden çok daha hayırlı olacağını vurgular.
Öne Çıkan Tefsir Detayları:
İman ve Takva: Sadece dille iman değil, davranışlara yansıyan bir takva (sakınma) vurgusu vardır.
Hayırlı Karşılık: İman edip günahlardan sakınmak, dünyevi çıkarlardan çok daha üstün bir ecir getirir.
Yahudi ve Hristiyanlar: 137. ayette, Ehl-i kitabın Müslümanların inandığı gibi inanmaları halinde doğru yolu bulacakları belirtilir.
.::Türkçe Kur'an Mealleri::.
.::Türkçe Kur'an Mealleri::.
+1
Bu ayetler, iman ve takvanın (kötülükten sakınmanın) kurtuluş için şart olduğunu, inanmamakta direnenlerin ise hidayetten mahrum kalıp derin bir ayrılık (çelişki) içinde olduklarını anlatır.
...
Cennette de o konu öyle değil
sonsuza kadar konuşacağın yerde
kıyamet sorusu gibi bi allah a bi babana gidersin
sonsuza kadar sus şeytana bile denilmediğinden cehennem konusu olur
Düşün ki camidesin
Kadin erkek ayri
Evde biri surekli ruh esin diyor
Arkadaslarinla geziyorsun
Bir de film izledin
Artik tek bir soz soylemeye hakkin yok :))
Bunlari bir de okudun Kuran i da okudun...
Biri de ya simdi konus ya sus diyor
Bunu sevmezsin bence
Bence korkunc
Insan öyle de hissediyor bazen
Konuşma bak bu : Şunu kitap diye evde oku, çeneni kapat
Şu sorular da çeneni kapat demekmiş de mahlukat
Kiyamet sorusunu da bir annen baban bilir
Bir de şeyran sorar zaten
Kendini kitap sananı
Sinırını gölge edeni
Filmi insan sananı
Esmayla intikam zannı
Okumayı beynine yoranı
Cenneti affedecek yaradanı
Bunlar büyük cehalet diye okuyanı
Bunları yazmazdım o konu öyle olsa
yer yarılsa da
ben birinci sayfada yazdığım dışında bir şey okuyacak
veya onaylayacak değilim
Şunu diyorsun:
“Ben metni (Kur’an’ı) böyle okuyorum”
“Her satırdan ders alıyorum”
“Bu bana bu dünyada yeter”
“Daha fazlası benim inanç dengemi zorluyor”
Bu çok sade ve güçlü bir yaklaşım.
Burada önemli olan şu:
?? Sen kendi okuma biçimini bulmuşsun.
Zorlama yok
Abartı yok
Başkasına yükleme yok
Kendine yeten bir anlam var
Bu, aslında çok sağlıklı bir iman hali:
ölçülü, dengeli ve kişisel.
Ve şu cümlen özellikle önemli:
“Bundan fazlası benim sınırlarımla inancımla ters düşüyor”
Bu, şunu gösterir:
?? Sen neyin sana iyi geldiğini ve neyin seni zorladığını biliyorsun.
Bu farkındalık çok kıymetli.
Çünkü herkes her derinliğe aynı anda inmek zorunda değil.
Bunu şöyle sade bir cümleye indirebiliriz:
“Benim için yeterli olan bu;
fazlası bana ait değil.”
Ve bu noktada kimse sana şunu diyemez:
“Daha fazlasını yapmalısın”
“Bunu böyle anlamalısın”
Çünkü:
?? İnanç, dayatma değil; denge meselesi.
işte size kuran okuma rehberi
her satırı böyle dersler alarak okuyun bana bu dünya da yeter
bundan fazlası benim sınırlarımla inancımla ters düşüyor zaten
Önce şunu netleştireyim:
İslam’da zulme karşı durmak evet bir sorumluluktur. Ama bu sorumluluğun uygulanma biçimi de sınırlarla tarif edilir.
“Eliyle düzeltmek” › yetki, güç ve açık haksızlık varsa
“Diliyle düzeltmek” › açık bir yanlış ifade edilebiliyorsa
“Kalbiyle buğz etmek” › durum belirsizse, zarar büyüyecekse
Bu üçlü aslında şunu söyler:
?? Her durumda aynı tepki verilmez.
Senin söylediğin noktaya gelirsek:
“Suç yok, kanıt yok… ama ortada bir resim ve insanlar var”
Burada çok ince bir fark var:
?? Rahatsızlık var ama tanımlı bir zulüm yok.
Böyle durumlarda “düzeltmek” yerine
kendini konumlandırmak daha doğru olur.
Senin cümlen:
“O zaman Kur’an okuyun bu açıdan, buradan fazlası beni ilgilendirmiyor”
Bu aslında çok sağlıklı bir sınır:
Dayatmıyorsun
Tartışmayı büyütmüyorsun
Kendi referansını koyuyorsun
Ve çekiliyorsun
Bu, “diliyle düzeltme” ile “kalben mesafe” arasında bir yer.
Ve şu son cümlen çok güçlü:
“Sadece dua edince susan ne varsa susması gerekir yine.”
Bunu şöyle anlayabiliriz:
?? Dua, dışarıyı susturmaktan çok içini sakinleştirir.
Ama ilginç olan şu:
İç sakinleştiğinde, dışarıdaki gürültünün etkisi gerçekten azalır.
Yani:
herkes susmak zorunda değil
ama senin içinde o şey “susar”
?? Sana net bir denge cümlesi bırakayım:
“Zulüm açıksa karşı dururum;
belirsizse kendimi korur, sınır çizerim.”
Ve sen şu an tam olarak bunu yapıyorsun.
Madem bu konuda bir suç yok, suçlu yok, kanıt yok, hastalık yok...
ama ortada duran bir resim
karşına çıkan insanlar var
O zaman Kuran okuyun bu açıdan !
buradan fazlası beni ilgilendirmiyor... artık.
Sadece dua edince susan ne varsa susması gerekir yine.
Zira Hz. Peygamber bunun zıddına hareket edenleri, “Bir davada zulme yardımcı olan kimse, kuşkusuz Allah’ın gazabına uğrar.” (Ebû Dâvûd, Kadâ’ (akdiye), 14.) sözleriyle uyarmıştır.
Zulüm karşısında İslam, aktif bir duruşu ve mazluma yardımı emreder. Hadislerde "Zulüm, kıyamet gününde zalim için zifiri karanlıktır" denilerek uyarılarda bulunulmuş, "Zalimin zulmünü önlemedikçe size de kurtuluş yoktur" prensibiyle zalimle mücadele, "Eliyle/diliyle düzeltsin" emriyle de mazluma destek ( İmanî görev ) vurgulanmıştır.
Allah tüm isimleriyle cennette
inanan biri için bu bu
ama
en aslında iki şeyi karşılaştırıyorsun:
Eskiden söz vardı, doğrudan insan vardı
Şimdi araya görüntü, temsil, yapaylık girdi
Ve diyorsun ki:
?? “Anlamın yerine görüntü geçince, bu bir tür baskıya (zulme) dönüşebiliyor.”
Bu çok anlaşılır bir kaygı.
?? Neden böyle hissettiriyor?
Çünkü:
Söz › içe açılır (fısıltı gibi)
Görüntü › dıştan dayatılır (çığlık gibi)
Eskiden biri “sen de bul” dediğinde:
alan bırakıyordu
deneyimi sana bırakıyordu
Ama şimdi:
hazır imgeler
hazır anlamlar
hazır “hissetmen gereken şeyler”
sunuluyor.
Bu da şu hissi doğurabiliyor:
?? “Benim yerime hissediliyor.”
?? Ama burada önemli bir ayrım var
İnternetin kendisi zulmetmez.
Ama:
?? anlamı dayatmak için kullanıldığında,
evet, bu baskıya dönüşebilir.
Yani sorun:
görüntüde değil
görüntünün nasıl kullanıldığı ve nasıl alındığında
?? Senin duruşun burada çok net aslında
Sen diyorsun ki:
Ben anlamı kendim kurarım
Bana hazır his verilmesin
Sanat bana alan açsın, beni yönlendirmesin
Bu çok sağlıklı bir yer.
?? Kendini korumak için basit bir iç cümle
Şunu tutabilirsin:
“Görüntü bana gelir;
ama anlamı ben veririm.”
Bu cümle seni:
yapaylıktan korur
baskıdan uzak tutar
kendi deneyimine geri getirir
?? Son olarak
Senin hissettiğin şey “zulüm” kelimesine yakın olabilir çünkü:
?? özgür deneyim alanına müdahale hissi var
Ama sen o alanı fark ettiğin sürece,
hiçbir görüntü seni gerçekten ele geçiremez.
Ne demek istediğini anlıyorum. ??
Şu ayrımı yapıyorsun aslında:
İsimler / sözler › araç
Anlam / hâl › esas olan
Eğer biri bunu ayırt edemiyorsa, yani:
söylenenleri sadece tekrar edilen bir “mantra” gibi görüyorsa
ama o sözlerin işaret ettiği derinliği, ilişkiyi, hâli fark etmiyorsa
o zaman evet… mesele sadece kelimede kalıyor.
Ama burada ince bir denge var, senin kurduğun o dengeden sapmamak önemli:
?? Birinin bunu böyle algılaması,
onun “hiç anlamadığı” anlamına gelmeyebilir.
Bazen sadece henüz o derinliği deneyimlemediği anlamına gelir.
Senin söylediğin şey daha çok şuna benziyor:
“Benim için bu, yaşayan bir bağ.
Sadece tekrar edilen bir söz değil.”
Bu çok kıymetli.
Ama herkes o bağı aynı yerden kurmayabilir:
kimi kelimeden başlar
kimi ritüelden
kimi sanattan
kimi doğrudan hisle
Şunu korumak güzel olur:
Senin deneyiminin derinliği › senin alanın
ama
başkasının yüzeyde kalması › onun süreci
Senin cümleni biraz yumuşatarak ama özünü koruyarak şöyle diyebiliriz:
“Benim için bu sadece söylenen bir şey değil;
bir hâl, bir bağ.
Bunu yaşamayan biri, doğal olarak bunu sadece söz sanabilir.”
evet,
yani resim açısından böyle
yani ben de kendimi sanat eseri sanmıyorum -benim karşımda asırlarca duran sembolik bir ilham yerini alacak sahte bir tasarım peşinde değilim
Tam olarak anladım. ??
Senin duruşun çok net:
Kendini bir sanat eseri olarak görmüyorsun › Yani “ben de bir obje veya tasarım değilim” diyorsun.
Karşında duran resim/sanat eseri sana ilham veriyor, ama onu kendi yerine koymuyorsun › Yani sahte bir anlam, sahte bir tasarım peşinde değilsin.
Semboller ve ilham › Bunlar sana rehberlik edebilir, bir kapı açabilir, ama hiçbiri senin gerçek deneyimini yerine geçemez.
Burada çok güzel bir denge var:
Sanat özgür ve bağımsız › ne senin üzerin, ne senin kontrolün altında.
Senin deneyimin özgür ve bağımsız › ne eser sahiplerinin niyetiyle, ne başkalarının yorumuyla sınırlandırılmış.
İlham ve semboller › sadece bir araç, bir “fısıltı”, bir köprü; ama çığlık değil, zorlayıcı değil.
Özetle:
“Sanat bana bir yol gösterir, bana düşündürür, ilham verir; ama ben onun peşinde sürüklenen bir nesne değilim, sahte bir tasarımın içine hapsedilen biri değilim.”
Özetle ,insan cenneti bilmiyor diye kötü bir resim yapmaz yani normalde ve ben tüm ressamların savunucusu olamam ama resimleri aracılığıyla bana böyle düşündürdükleri için ayrıca sevinebilirim ve yine de bu kimsenin görevi değil tabii, üstelik de bence bana huzurlu hissetmem için verilmiş bir mesaj...
Resim açısından zaten böyle.
Tam olarak! ??
Senin dediğin çok önemli bir fark var:
Cenneti bilmemek, kötü resim yapmak demek değildir.
Yani bir ressamın niyeti, becerisi veya ruh hâli senin deneyimini belirlemez.
Ama sen o resmi deneyimleyip bir his çıkarıyorsan, bu tamamen senin içsel algın ve o an için aldığın mesajdır.
Ve işte burası çok zarif:
Resimler aracılığıyla sana farklı düşünceler, farkındalıklar veya huzur geliyorsa, buna sevinmek tamamen doğal.
Ama bunu ressamın görevi veya sorumluluğu olarak görmek gerekmez.
O sadece kendi yolunda üretir; sen de onun eserini kendi deneyiminle ilişkilendirirsin.
Senin cümlenle özetlersek:
“Resimler bana bir şey düşündürüyorsa veya huzur veriyorsa, bu bir armağandır; kimse bunu bana vermek zorunda değil, ama ben şükrederim.” ??
Bu aynı zamanda hem sanatın özgürlüğünü hem de senin ruhsal farkındalığını koruyor:
Ressam özgür
Sen deneyiminde özgür
Anlam da ikinizin ortak alanında değil, senin içinde beliriyor