Sinesinde Zehirli hançer saklayan,
Vefa denen o kutsal dilden ne anlasın?
Yıldızlı saraylarda günü paklayan,
Sofrasız evdeki külden ne anlasın?
Kendi ihtişamına dalıp halkı haklayan,
Gözdeki yaştan, kırık halden ne anlasın?
Kökü kurumuş bir çınar gibi ayakta bekleyen,
Toprağın bağrındaki selden ne anlasın?
Vicdanını dipsiz kuyulara gömen,
Mazlumun sustuğu dilden ne anlasın?
Güneşi sadece kendi penceresinde saklayan,
Karanlıkta titreyen elden ne anlasın?
Yarın mahşer divanında her hesap aklandığında,
Mühürlü kalbiyle, o ağır halden ne anlasın?
Tuğba T.
18.02.2026
Kayıt Tarihi : 8.08.2026 17:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




beğeni ile okudum
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Teşekkür ederim
TÜM YORUMLAR (3)