Saadet-i Seniyyem Şiiri - Tuğba Taş

Bazen güneş tenini yaksa bile ruhunu ısıtmaz,
Kuyulardan uzanan eller seni çekip çıkarmaz.
Çiçekler bile efsunludur açar da güzel kokmaz
Farkına varır mısın bilemem ama
Hayatın tadı sensiz çıkmaz.

Gecenin koynuna sığınanlara yuva olan ay bile,
Görmezden gelir seni bu hengâmede...
Hele bir de divaneysen,
Acımaz kimse yüreğinde taşıdığın sevgiye.

Ah benim saadet-i seniyyem,
Sana çıkmayan bu yolları neyleyeyim ben?,
Ev diye sığındığım şu koca cihan bile,
Sürgün ediyor beni bu bedenden.

Tuğba T.
10.04.2026