Dünyayı kendine yuva mı sandın,
Sevdiğini toprağa gömdükten sonra?
Bir sahte cennetin rengine mi kandın,
Vuslatı mermer taşa verdikten sonra?
Sığar mı bu ruh artık dört duvara,
Gök bile dar gelir, bak şu enkaza.
Kendi evinde bile yabancı bir yolcusun
Sevdiğin sesi toprağa verdikten sonra?
Artık ne güneş ısıtır, ne rüzgâr okşar teni,
Toprak kokan hatırlar hapseder beni.
Bir yabancı gibi gezersin bu dar evreni
Asıl yuvayı bir avuç kabre verdikten sonra.
Tuğba T.
03.04.2026
Kayıt Tarihi : 9.08.2026 13:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!