Dünya Durağı Şiiri - Mustafa Uçar 2

DÜNYA DURAĞI

​Ölüm var, ölüm var, ölüm var ölüm,
Solacaktır bir gün açılan gülüm.
Sessizce kesilir dünyada zulüm,
Vade yettiğinde durur bu kervan.

​Zenginlik, fakirlik burada kalır,
Azrail canları sırayla alır.
Faniler ölümü o zaman tanır,
Amelden gayrısı hep olur yalan.

​Toprak kucak açar her gelen kula,
Bakmazlar rütbeye, bakmazlar pula.
Girmek gerek artık doğru bir yola,
Geriye dönüş yok öldüğün o an.

​Mustafa der daldım derin rüyaya,
Gönül bağlamışım fani dünyaya.
Menzil yakın imiş Baki manaya,
Hak kapısı olsun son durak mekan.