Otobüs Durağı Şiiri - Cengizhan Gökdemir

Bir otobüs durağında buldum seni,
Ağır adım, oturdun ön sıraya.
Ulaşamadım saçlarının kokusuna,
Bakmadan özledim alevden gözlerini.

Küskün, kanadı yaralı bir kuşun,
Gökyüzüne, hasreti gibi.
Ölürcesine, yaşayamadan seni.
Kavrayamadı parmaklarım, rüzgar oldun.

Kaybettim seni, o otobüs durağında.
Basitçe, kırgın, diyemeden; elveda...
Yok oldun, en derinliğinde hasretimin.
Yitirdim aklımı, geriye kalan sendin.