Ab-ı Revan Gibi Çağlayan Ömrüm
Yâre sorsam: "Acep ben yaşadım mı?"
Ab-ı revan gibi çağlayan ömrüm...
Bir hayal içinde geçti, gördüm mü?
Ab-ı revan gibi çağlayan ömrüm.
Gönül bahçesinde güller kurudu,
Yolların üstünü duman bürüdü.
Vakit doldu, kervan menzil yürüdü;
Ab-ı revan gibi çağlayan ömrüm.
Mustafa’yım; felek bükeli beli,
Dinmek bilmez, eser hasretin yeli.
Akar gider bir gün ömrün bu seli;
Ab-ı revan gibi çağlayan ömrüm
30.04.2026 MUSTAFA UÇAR
Mustafa Uçar 2Kayıt Tarihi : 26.06.2026 17:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!