Bir Kalbin İki Mevsimi Şiiri - Tuğba Taş

Bir gün bahar olur önüme güller serersin,
Ertesi gün fırtına, ömrümü harap edersin.
Ben hangi yüzüne umut ekeyim söyle,
Hem can verip hem canımı ellerinle sökersin.

Bir bakışın şifadır, yaralarımı sarsın.
Bir bakışın zehirdir, içime zulmet salarsın.
Lütfunla göğe çıkar, kahrınla yere düşerim,
Kulun muyum ben senin niçin böyle sınarsın?

Bir dem vuslat kokarsın, bir dem hicran olursun,
Aynı kalpte hem sultan hem de hüsran olursun.
Gülüşün cennet gibi çağırırken koynuna,
Ansızın cellat kesilip, bana zindan olursun.

Yorgun düştü gönlüm, bu gelgitli sevdaya,
Ne firkatin son bulur ne eriştim devaya.
Bir girdaptı beni aldı götürdü semaya,
Artık ne sen varsın ne de sana ait bir fırtına.

Tuğba T.
17.07.2026