Naime Erlaçin Şiirleri - Şair Naime Erlaçin

saatin son vuruşunda
kopar vaveyla
soluk kesilir
sönerken çera

verecek hesabın

bir ayağım kuzey
bir ayağım çıkmaz yarıkürede
çaresiz ikindilere verdim odalara sinmiş ezgileri
kan çiçekleri büyütüyorum
gönül ağrısıyla harlanan vicdansız bir ateşte

şafağa kör bakar kuyu
gündüzü bilmez mağara

bundandır telaşı yeraltı suyunun
bir çatlak aramak ömür boyu
dar aralıklar yalnızlığında

kırılgan zeminlerde
zorlu bir oyun

“sunulan goncagül sahnesi” eksik!

parçalanarak geliyor replikler

(Hoca İle Çekirge - 5. Bölüm)

-Kendinize gülebildiğiniz ilk gün, büyümeye başlarsınız! - Ethel Barrymore

-Gülmek, güldürmek; gülerken ağla(t) mak, ağlarken güldürmek; kendisi ile alay etmek, hüznün yeni bir libas edinmesidir. - Naime Erlaçin

Saat: 04:55

diyorum ki
bir su sesi çarpsa kulağıma
mesela yağmur yağsa
yağmurla uyansam sabaha

girilmemiş savaşlardan
bir kırlangıç fırtınası esti
bir kasırga
sürüklendik önü sıra rüzgarın
sağa baktık telefat sola baktık uçurum
yıkıntıydı geride kalan

-belki budur aşk!

kendiliğinden vazgeçmek
yok olmak sonsuz bir nehirde
varoluşu öğrenmek
okyanusta yeniden

şımartır
övgünün fazlası
eleştiri hak
yargılama yasak
istihza
nahak

hareler büyüyor rüyamda
büyüyor hareler
ruh yalnızlığımda

bir hayat eskittik
aşkla şiire