Niye kıskandılar bilmiyorum
Onlar sevmesede seviyorum
Kırk yılın başında bir amorti
Onuda bağışlasam diyorum.
Dünyaya her gelen; sevgiden doğar
Adı ne olursa olsun farketmez
Her ana yüreği şefkatle atar
Gönlünde volkan yansa belli etmez.
Ana candır; önemi yok renginin
Anacığım
Senin yaşamından arda kalan
Eski yüzler yok
Şimdikiler evet şimdikiler
Taş heykeller gibi duraksamada
Hiçbiri sevgi vadetmiyor
nerdesin anacığım
evdemi, bahçedemi, tarlada mısın
ne yaparsın tek başına
gamlıymışsın anne, öyle diyorlar
çıkıp bakıyormuşsun yoluma
anlamsız düşler görüyormuşsun daima
Anılar birikir yıllar geçtikçe
Sediğin ne varsa mazide kalır
Gölgelerin oyununda el pençe
Yüreğini tuhaf bir kasvet alır.
Yaşamak için bir sebep olmalı
Farkındamısın?
Şüpheli bakışlar içindeyiz
Yüzlerce açığımız var
Düşünce olup aklına girebilirler
Işık olup kalbine sızabilirler
İlim olup gözlerini kapayabilirler
Bir yer olmalı gülün dalında solmadığı
Füsunlu bir resim gibi benim anlattığım
Mutlu kuşların engin gözleriyle daldığı
Öyle kutsal ki, beni benden alır dalarım.
An kadar yakın, uçsuz kadar uzak biryerde
İçinden çıkamadıkların
Bir türlü durduramadıkların
Elinde kaçırdıklarınla başbasa kalırsın
Olduğun yere ait değilsindir
Gönül gezer, gezer gelir başka yerlerde
Bazende yığılir kalırsın
Boşuna cabadır dert ile derman
Birbirine zıttır anlaşamazlar
Beşikten mezara yazsada kirman
Sevap ile günah hiç anlaşmazlar.
Öyle bir sevinsin ki insanın içi
Kötülükler korksun asla uğramasın
Öyle bir açılsın ki çiçekler gibi
Dikenler zul olsun, kıskanıp çatlasın.
Sizler siz olun, bizlerde biz olalım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!