Doğum gününmüş.
Kutlayanlar vardır elbet.
Sana güzel şeyler dileyenler,
Mutlu olmanı isteyenler.
Ama ben yokum onların arasında.
Ben sadece susuyorum.
Beni yarı yolda bırakmazsan
Ömür boyu gözlerine baksam
Benim cennetime atsan
Beni gözlerinde yatırsan
En güzel şiirleri sana yazsam
Bir zamanlar gönlümde âteş-i aşktın,
Her bakışın ile dünyama nakştın.
Şimdi firkat yeli eser, gönlümde elem,
Her an seninle idi, şimdi hasret âlem.
Dudağında bir gül, yürekte bir cân,
Başımın içinde bir fırtına var,
Rüzgârı acının dilinde akar.
Sanki düşünceler taşlara çarpar,
Ağırdır bu yük, susmaz bir martı.
Gözlerimde günün yorgunluğu,
Gazze'nin üstüne çöken gece,
Ne yıldız var, ne umut, ne çare…
Bir çocuğun gözünde dünya yıkılmış,
Kumdan oyuncak değil, ceset taşıyor elleriyle…
Adı Muhammed belki — belki Mustafa ,belki hiç konulamamış…
Ay ışığı düşerken pencereye,
Rüzgâr usulca dokunur düşlerime.
Bir yıldız kayar, dilekler fısıldar,
Gecede saklı bin bir hatıra var.
Sessiz sokaklar anlatır aşkı,
Hüzünle başladı ilk mısram,
On sekizinde sevda vurdu,
Gözlerinde bir bahar vardı,
Ama rüzgâr erken kuruttu.
Savaş gibi geçti yıllar,
Gitmesen olmaz mı
Senden sonra kim sevecek beni
Kim benim dertlerime katlanacak
Ben ölmek istedim de kim sus diyecek
Ben ağlarken kim gözyaşımı silecek
Gitmesen olmaz mı
Bıraktım karanlığa sarılmış duvarlarımda,
Her köşe bir kayıp, her gölge bir sır.
Kalbimde bir yıldız, sönmüş bir yangın,
Umutsuz gecelerde, yalnız geçer ömrüm.
Bir zamanlar hafızam bir saraydı,
odalarında binlerce hatıra gezerdi,
duvarlarında gülüşlerin yankısı,
pencerelerinde çocukluğumun ışığı vardı.
Şimdi o saray yıkıldı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!