Bakışlarının içimi delip geçtiği an, unutamadığım
Kalbime dokunan o son cümle, unutamadığım
Sustuğumuz gecelerdeki sessizlik, unutamadığım
Gözlerindeki “kal” diyen kırgınlık, unutamadığım
Sana sarılırken titreyen ellerim, unutamadığım
Gözlerinle karanlığı aydınlatmıştın, unutmadım
Sesinle içimdeki fırtınayı dindirmiştin, unutmadım
Bir gülüşünle kalbimi susturmuştun, unutmadım
Giderken geride beni bırakmıştın, unutmadım
Adını artık kimseye söylemiyorum, unutmadım
Zulüm iner kara geceye,
Kan düşer masum bebeklere.
Bir çığlık yükselir göklere,
Uyan ey Muhammed ümmeti!
Gözlerimde Gazze’nin yangını,
Gitmedin aslında,
Ben gönderdim sandım.
Kapı kapandı, sesin kaldı duvarda,
Bir de içimde saklı duran o lanet boşluk.
Veda etmedim sana,
Yağmur vuruyor pencereye
Elimde duran son fotoğrafını
Her yeri yıkılmış halde
Bir uğrasan kaldırsan enkazını
Kaç ay geçtiğini hatırlamıyorum bile
Daha kaçta gemi batacak içinde
Bir yıl daha geçti, sayılar değişti,
Bir yaş daha eklendi, ama kalp yine sessiz.
Mumlar yanar, pasta dilimlenir,
Ama yalnızım; sevincim hüzünle karışır.
Kalabalık şehirde yalnız kalmak
Mutlu bir hayat içinde mutsuz olmak
Nasıl bir duygu bilemezsin sen
Sen sevmek nasıl bir şey bilemezsin sen
Mesela hiç cennetine bir parça yer aldın mı?
Sessiz bir odada, zaman durmuş gibi,
Ayrılık bir yük, ağır, taşınmaz sanki.
Her nefes bir hatıra, her an bir sancı,
Gönlümde yankılanır yalnızlık türküsü.
Depresyon, kapılarında bekleyen bir gölge,
Sessizliğin soğuk nefesiyle,
Gece sarar dört bir yanımı,
Bir yıldız dahi ışımaz gökte,
Yalnızlık fısıldar adımı.
Düşer karanlık, kaplar kalbimi,
Yalnızlık mı, yanlızlık mı?
L harfi düşmüş, ben düşmüşüm peşinden...
Bir harf eksik hayat,
Bir hece fazla suskunluk.
"Ben" kelimesi geniş zamandır,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!