Yazamıyorum eski gibi
Kalplimde hep sen varsın
Aklımda hep biz varısz
Bende her şey sen varsın
Ya kaplnde ben varmıyım
Bazı insanlar ölmez…
sadece uzun uzun uyur.
Ben de öyleyim işte.
Gözlerimi kapatınca geçer sanıyorum her şey,
ama acı dediğin şey
rüyalara bile sızıyor.
Güneş doğmaz oldu üzerime,
Zaman, paslı bir bıçak gibi kesiyor içimi.
Aynaya bakıyorum, kim var orada?
Bir yüz, bir boşluk… Bir hiç gibi.
Nefes almak, bir suç gibi göğsümde,
ben:
yine mi sen hayat?
geldim işte, bir sıfır daha yedim senden.
suratıma tükürdüğün o "ders"leri
yine alnıma yapıştırdın.
Yorgunum, dünya üstüme çökmüş,
Her adımda zaman, bana yabancı bir ses.
Bir umut vardı, belki de sadece rüya,
Şimdi o da kayboldu, karanlık her köşe.
İçimdeki boşluk, derin ve geniş,
Işıklar söndü, karanlık sardı bütün sokakları,
Her köşe bir hayal, her adım bir yürek yarası.
Gözlerimde deniz, dalgaları hırçın ve sessiz,
Denizlerde kaybolmuş, bir gemi misali.
Yaralı bir kelebek gibi düştüm gecelere,
Gamzene sığındım, unuttum bütün şehirlere.
Adımı silseler de taş duvar defterlere,
Kalbim hep seninle, yazılıdır hecelere.
Bir sokak lambası kadar solgun bakışlarım,
Kelebek Etkisi”
Bir kelebek kondu kalbime sessizce,
Kanatlarında senin adı, acı bir hece.
Kısa bir ömürse de, doluydu yangınla,
Bir anlık dokunuşun, ömürlük sancım hâlâ.
Sustum… çünkü sustumca sustu cümleler,
Her harf bir suçlu, her sessizlik telâş.
Kalem mi yazar, yoksa yazılar mı kalem?
Bazı kelimeler bile bile yalan, bazıları sırdaş.
Aşkla başlar her “başlangıç”, ama sonu başkalaşır,
Gözlerinde kırgın bir gölge var,
Sözlerinde buruk bir hüzünle yanar.
Sevginin renginde bir solgunluk,
Her bakışında, her sözcüğünde bir yar.
Kalbimde aşkın, derin ve sessiz,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!