Gece Şiiri - Mustafa Muho

Geceydi…
Sen uyuyordun belki,
ben ise senin değişen kalbini düşünüyordum.
Bir insanın sesi neden soğur ansızın?
Neden “canım” derken bile yabancı gelir?
Ben seni kaybetmedim aslında…
Sen, beni severken kayboldun.
Ve ben bunu
gözlerinden anladım.
Çünkü insan sevdiğine bakarken kaçmaz.
Şimdi herkes “unut” diyor bana.
Ama kimse bilmiyor…
Ben seni unutmuyorum,
ben senden önceki hâlimi özlüyorum.
Çünkü sen giderken
yanına biraz da beni aldın.