Çaresizlik Şiiri - Mustafa Muho

Çaresizlik dediğin şey
bir kapının önünde değil,
bir insanın içinde beklemekmiş.
Ne gidebiliyorsun,
ne kalabiliyorsun.
Sadece gece olunca
kalbinin sesini susturmaya çalışıyorsun.
Herkes “geçer” diyor,
oysa bazı acılar geçmez;
yalnızca insan
onlarla yaşamayı öğrenir.
Ben seni unutmadım,
sadece adını içimde
daha sessiz ağlatıyorum.
Ve bir gün anladım;
insanı en çok yaralayan şey
yalnızlık değilmiş…
bir zamanlar “yuva” bildiği kişiye
artık ulaşamamaktı.