sökük bir yalnızlığın
son dikişiyim
koparsam, adım bile kalmaz.
tutunmak değil bu
düşüşü uzatıyorum,
bilmem neye sevdalıyım böyle,
adı yok içimde büyüyen yangının.
bir çağrı var, kaynağı belirsiz,
ruhumdan geçip duruyor sessizce.
kanımda binlerce yıldız kayıyor,
gözlerim her gece
toprağa daha yakın
bedenim beyaz kefen
kokusu naftelin
teni ateş ,
kül olmaktan ,
yazdıklarım kağıtlar da
boş senetse
ettiğimiz yeminler kalbimizde
anlamı yoksa
güven sadece kapının eşiğinde
kalmışsa
anlaşılmayacağını bilerek konuştum hep,
tesirsiz kalan sözleri
ruhumun cebine sakladım
kimseye değmeyen cümlelerim vardı,
ama bana ağırdı
kıble duvarına yakın ,musalla taşına konulduğumu görürsen eğer !
zamana yenik düştüğümü ,
yorulduğumu anla ,
ama...
sevgimden asla vazgeçmediğimi...
hayatla amansız bir yarıştayım.
nefesim kesik, yol uzun.
bazen hayallerimi öne sürüyorum,
adımlarım gökyüzüne değiyor,
sanki dünya bana yetişemeyecekmiş gibi.
kendini anlatma.
ispat etme.
hakikat bağırmaz
varlığı yeter.
en güzel hâlin,
kendin olduğun andır.
aşk'ın tarifini yapan ,
anlatan çoktur
yaşamaktan korkanların
olduğu zaman birimin/de
oysa anlatılmaz ki !!!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!