Nice şiirler yazdım nice destanlar
Anlatmıyor bana hiçbiri seni
Şairin diyorlar karası bağlar
Mahzun aşkların mahzenlerinde
Deminde kurulur nice sofralar
Öyle tılsımlı bakış gülümseyiş ki
İflah olmaz bu dert
Hangi kalp buna nasıl dayansın?
Uzansa da elin sımsıcak
Tutulamaz güneş, ulaşılamaz ki
Dokunma bırak öylece...
Sen ki yüce soylu bir kralsın
Halkın için çektiğin bunca acılar
Oysa hiç umursamazsın bu acıları
Duyduğunda methi gürültü alkışları.
Kralım çok yaşa kulların sevinsin
Bu aşkı sevdayı başıma açtın
Uçuşur gazeller güz müdür yârim
Savrulan saçların rengine açtım
Hasretin yolları düz müdür yârim
Gözümde parlayan şavkı ayına
Öylece gittiler her birisi... Tek tek
söylenmemiş sözler
dokunulmamış acılar bırakarak
dönüp bakmadılar peşlerine hiç
aktılar su gibi...
rüzgara hüzünleri ekerek.
Şu hayatın içinden sizlerden biriyim
Yoktur kimseyle kavgam olmaz husumetim
İnsanlıksa amaç herkesin kardeşiyim
Sevgim olgunluğumsa budur kabahatim
Zalimlikse eğer zalimliği çok gördüm
Suskun sözler gibi eşsiz yetimdir
Lafı dimağında çakmaz bir türlü
Yakar genzi közler sessiz hatimdir
Sunağında gözler bakmaz bir türlü
Medet Mürvet Âli şahımız çağır
Düşümün meleği dünyana doğsam
Düşe kalka yürür bir gün koşarım
Aslan sütü içsem göğünü sağsam
Mecnun çöllerinde sürgün yaşarım
Arifçe benliğinden tabiatı sevesin
Sabahıma doğanlar ölüm anı kaç saat
Açlığı oburluğun gönül geçmez hevesin
Pamuktan yâr döşeği sonsuz sanma bu hayat
Akşamının müjdesi güneşimin batışı
Manzarası gözlerin rengine bulandığım
Nefesimi keserek rüzgârım esiyorsun
Eşiğinden türaba engine ulandığım
Küllerimi yakarak közlerim yaşıyorsun.
Ne hoştur baharların gülüşlerin saçılır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!