Nem Kaldı Şiiri - Müslüm Bayram

Öyle tılsımlı bakış gülümseyiş ki
İflah olmaz bu dert
Hangi kalp buna nasıl dayansın?
Uzansa da elin sımsıcak
Tutulmaz güneş, ulaşılamaz
Dokunma… Bırak öylece
Gözlerimde asılı kalsın

Rüzgârın ezgisi gazeline yanık
Sevişmelerden ne kaldı?
Zülfü yârin telli duvağından
Geceye çöktü matemin ağırlığı
Hüznü dolunayın

Şımartılmış gençliğin heyecanı mıydı?
Mor Menekşeli düşler
Manolya ıtır kokulu bahçeler
Her çiçeğe dokunma arzusu muydu?
Arı gibi şehvetli
Ballı nağmelerde kayboluş

Ey ruhumda dinmeyen kasırga!
Kükreyen denizler gibi
Dalga dalga mavi göklerin
Kıyılara vura vura durulan
Ey hülyalı alabora! Nem kaldı
Yazdığım...
İlham aldığım aşktan

Ozana söyle ey yaralı kalp
Nasıl coşturayım seni yeniden
Yağmıyorsa üstüme aşklı bulutların
Sırılsıklam olmadan
Nasıl sevişeyim.