Okunu Göğe Fırlatan Şair

Okunu göğe fırlatan şair
Söz vermişti çocuklara
Yıldızları avlayacak indirecekti yere
Başlarına yıldızlı şapkalar giydirecek
Ve her birini güneşe benzetecekti

Bunu duyan çocuklar
El ele tutuştular
Dileklerini kalplerinden geçirdiler
Fısıldadılar göğe

Her biri ayrı gezegende güneş olacaktı
Farklı dünyalarda doğup
Farklı enerjileriyle ısıtacaklardı yaşamı
Ve yayacaklardı sevinci

Bir çember oldular sonra
Kutlu amaçlarına inandılar yürekten
Birazdan yağacaktı yıldızlar
Dolacaktı içlerine
Kardeşçe, ışıl ışıl

Taç gibi yükselecekti umut
Başlarında güneş olup parlayacaktı
Sonra batacaklardı ülkelerinde
Yeni sabahları müjdelemek için

Ah…
Yağmasaydı o kara bulutlar
Kopmasaydı fırtına
Sarsılmasaydı yeryüzü
Yarılmasaydı toprak
Dağılmasaydı yuvalar
Göy ekinler biçilmeseydi
Korunsaydı nizam

Ah keşke...
Tatlı büyüsünü korusaydı dünya
Ve geriye kalmasaydı ıslak!
Gözü yaşlı insanlar ülkesi.