Muhammet Çal Şiirleri - Şair Muhammet Çal

Bir yağmur bulutu var üzerimde
Dinmeden yağıyor, hüznüme sebep
Bir gönül yarası var yüreğimde,
Hayatta yaşarken, ölmeme sebep.

Nasıl geçti yıllarım, hiç farkında olmadan,
Aşkımızdan bir hüzün; bizde hatıra kalan,
Bir demet gonca gülsün, şimdi ellerde solan,
Söyle gönlün oldu mu; benim kalbimi çalan.

Değirmen yol üstünde,
Bendinden sular akar,
Aklıma yar düşende,
Gözümden yaşlar akar.

Değirmenin bendinde,

Gözlerim yağmurdan ıslandı sanma,
Ağladı bu gözler, dertten kederden,
Her aşkın sonunda zalim ayrılık var ya,
Usandım boyun büküp yol gözlemekten.

Oluk oldu gözyaşlarım; aktı gitti tutamadım,
Senden başka bir güzeli; yâr edipte bakamadım,
Sevdan yaktı düşlerimi, sana kızıp, çatamadım,
Aşka yenilmem diyordum seni görünce aldandım.

Daha neler geldi geçti şu kısacık ömrümüzde,

Sen, benim gözümde bazen yaş oldun,
Sen, benim gönlümde kor ateş oldun,
Bazen hayal, bazen rüya, bazen düş oldun,
Sen, benim bağımda açan gül olamadın.

İnan, anmayacağım adını bile zalim,
Yoruldum bu sevdadan, kalmadı artık halim,
Bende boş verdim şimdi; mutluluktur hayalim,
Arama beni, sorma; ben yabancı biriyim.

Bir garip sazımla kaldım gurbette,
Dertli çalar söyler olduk, elbette,
Alevler içinde, gönlüm nöbette,
Özlem ateşiyle, yanar ağlarım.

Alın yazım derim, sitem edemem,

Andıkça maziyi yakar bağrımı,
Boşuna inlerim duymaz çağrımı,
İlaçlar dindirmez yürek ağrımı,
Tek tesellim sendin, aranıyorum.

Aklıma geldikçe o geçen yıllar,

Bir tutar dalım mı var yüce Allah’tan başka,
Hangi kula dost desem vurur sırtıma hınçla,
Ölmedim; yaşıyorum kalbimdeki inançla,
Kaderim vurdu bana acımasız bir güçle.