Muhammet Çal Şiirleri - Şair Muhammet Çal

Bir yağmur bulutu var üzerimde
Dinmeden yağıyor, hüznüme sebep
Bir gönül yarası var yüreğimde,
Hayatta yaşarken, ölmeme sebep.

Kırılır kadehler bir bir masamda,
Aşkından bir mecnun, sarhoş olsam da,
Issız bir köşede sızıp kalsam da,
Tek umudum sendin, sen olacaksın.

Hasretinle çıldırırken şu gönlüm,

Değirmen yol üstünde,
Bendinden sular akar,
Aklıma yar düşende,
Gözümden yaşlar akar.

Değirmenin bendinde,

Nasıl geçti yıllarım, hiç farkında olmadan,
Aşkımızdan bir hüzün; bizde hatıra kalan,
Bir demet gonca gülsün, şimdi ellerde solan,
Söyle gönlün oldu mu; benim kalbimi çalan.

Gözlerim yağmurdan ıslandı sanma,
Ağladı bu gözler, dertten kederden,
Her aşkın sonunda zalim ayrılık var ya,
Usandım boyun büküp yol gözlemekten.

İnan, anmayacağım adını bile zalim,
Yoruldum bu sevdadan, kalmadı artık halim,
Bende boş verdim şimdi; mutluluktur hayalim,
Arama beni, sorma; ben yabancı biriyim.

Sen, benim gözümde bazen yaş oldun,
Sen, benim gönlümde kor ateş oldun,
Bazen hayal, bazen rüya, bazen düş oldun,
Sen, benim bağımda açan gül olamadın.

Oluk oldu gözyaşlarım; aktı gitti tutamadım,
Senden başka bir güzeli; yâr edipte bakamadım,
Sevdan yaktı düşlerimi, sana kızıp, çatamadım,
Aşka yenilmem diyordum seni görünce aldandım.

Daha neler geldi geçti şu kısacık ömrümüzde,

Bir tutar dalım mı var yüce Allah’tan başka,
Hangi kula dost desem vurur sırtıma hınçla,
Ölmedim; yaşıyorum kalbimdeki inançla,
Kaderim vurdu bana acımasız bir güçle.

Yıllar yılı şahit tuttuk yıldızları aşkımıza,
Güneş bile imrenirdi o sımsıcak sevdamıza,
Kumru gibi koklaşırken, şivan düştü yuvamıza,
Ne değişti, neler oldu, hasret girdi aramıza.

Düşünmezdik ayrılığı, hayal kurardık yarına,