Muhammet Çal Şiirleri - Şair Muhammet Çal

Sormaz oldun yıllar yılı halimi,
Bilmiyorum benim gönlüm deli mi?
Nasıl sevdi senin gibi zalimi,
Aklım ermez şu gönlümün işine,
Deli olmuş, koşar aşkın peşine.

Bir aşk fırtınası yıktı bendimi,
Çıkmaz bir sokakta buldum kendimi,
Kimse anlamadı gönül derdimi,
Bilmiyorum Tanrım günahım nedir.

Hayatın kanunu mu; yaşadıklarım,

Bülbül gibi; gül bağında ötersin,
Keklik gibi daldan dala sekersin,
Bakışınla sen bir ömre bedelsin,
Gel derdime bir dermanım ol yeter.

Gözlerimde bir buğu, yanaklarımda nem,
Tanrım bilmem nerde biter benim bu çilem.
Bu nasıl bir sevda Ya-Rab nasıl bir elem,
Tek suçum sevmektir benim, o da yürekten.

Maziden bir anı yakar bağrımı,
Yıllar geçti seni unutamadım,
Kapatmak istedim o sayfaları,
Denedim bir tanem kapatamadım.

Olmadı, talihim gülmedi gitti,
Kader acımasız, beni zayi etti,
Kurduğum hayaller çarçabuk bitti
Bir tek mutlu günüm olmadı usta.

Çaresizlik oldu, en büyük çarem,

Dönmek mümkün değil geçen yıllara,
Her şeyi maziye gömelim gitsin.
Yaşanan o güzel hatıraları,
Bir hayaldi bitti, diyelim gitsin.

Bir sözüm iki etmezdin,
Karıncayı incitmezdin,
Git desem yine gitmezdin,
Ne oldu da çekip gittin yar.

Gözümde yaşlar sel oldu,

Bir ömür boyunca koştum ardından,
Gözyaşlarım çağlar oldu kahrımdan,
Bir türlü gülmeyen kara bahtımdan,
Usandım, sevdiğimi söyleyemedim.

Geceler sabaha nasıl muhtaçsa,
Bende sana öyle muhtacım sevdam.
Çiçekler yağmuru nasıl ararsa,
Bende sana öyle hasretim sevdam.