Muhammet Çal Şiirleri - Şair Muhammet Çal

Ağustosta kar yağdırdı başıma,
Ak düşürdü tel tel siyah saçıma,
Daha doyamadan bu genç yaşıma,
Beni bir zalime kul etti kader.

Fırtınalar esti dalım kırıldı,

Hayalin aklıma geldi apansız,
Bu gece uykusuz kaldım seninle,
Sabahlara kadar düşündüm seni,
Bir kul böyle yanmaz aşkın derdiyle.

Sana özlem dolu; gecem gündüzüm,

Bu akşam dertlerle donandı kalbim,
Eski bir resmindi geçti elime,
Gözümde maziyi canlandırarak,
Döndüm yine eski mutlu günlere.

Sanki rüyadayım, mecnun yaşarım,
Kör talihim bir gün gülmez şaşarım,
Deli divaneyim boşa koşarım,
Bir çıkmaza mahkum etti hasretin.

Yalan yanlış, bir seraptı gördüğüm,

Bir idam mahkûmu gibi kınandım,
Sensiz bu dünyada; ben bir yalandım,
Aşkım için bi-çare, yalnız kalandım,
Acımadı kader beni hüsran eyledi.

Her şey bitti artık dönsen ne yazar,
Seninle, biz artık bir olamayız.
Giderken sildiğin bütün geçmişi,
İstesek de yeniden yaşayamayız.

Ağır ağır geçtim dünya hanından,
Bazen usandırdı felek canımdan,
Yılmadım, kopmadım hayat bağından,
Ümitle, hevesle yürüdüm dostum.

Gönlüm kırılsa da bin bir yerinden,

Genç yaşta gözüme indi bir perde,
Hasret dağlarını görüp, aşamıyorum,
Aşkımız düşürdü beni çekilmez derde,
Dermanım yok, kalkıp yâre koşamıyorum.

KOLAYMI SANDIN

Bir haber vermeden çekip giderken,
Geriye dönmeyi kolaymı sandın,
Bunca yıl yaşanmış tüm anıları,
Bir anda silmeyi kolay mı sandın.

Saray diye sundum gönül evimi,
Darmaduman ettin kül bırakmadın,
Ne varise yaktın ümitten yan,
Bende yaşayacak hâl bırakmadın.

Sen giderken ardın sıra bilmeden;