Muhammet Çal Şiirleri - Şair Muhammet Çal

Kader bağı derler gönül bağına,
Benim gönlüm viran kaldı neyleyim,
Genç yaşımda düştüm aşk tuzağına,
Ben böyle kadere nasıl güleyim.

Dilenci misali, sana el açtım,
Bütün benliğimle sana muhtaçtım,
Kalbimde kraldın, başımda taçtın,
Sen benim canımsın; kal diyemedin.

Bir yara var yüreğimde, kanar çaresiz,
Sebep vefasız yar oldu, o da habersiz,
Şu gurbet ellerde şimdi, kaldım kimsesiz,
Gel ağlama bu halime, sen ey gözlerim.

Ha bugün ha yarın derdin,
Hani aşkımdan biterdin,
Madem sevgin bir hevesti,
Bana neden ümit verdin vay.

Bir hatıram olsun sana bu resim,
Andıkça adımı bakıp da avun.
Hasretlik kor gibi düşünce cana,
Sabır et bir ömür resmimle avun.

Gözlerine yaşlar inmesin sakın,

Ağlamak istiyorum, izin vermez gururum,
İçim içime sığmaz, isyan eder dururum,
Efkârımdan başımı ben taşlara vururum,
Usandım bu feleğin derdinden, kederinden.

Güneşin battığı yerde,
Aşkın ile düşsem derde,
Gözüme çekilse perde,
Anar mıyım son resmini.

Ha bu gün ha yarın derken,
Ömür tükendi beklerken,
Kavuşmayı arzularken,
Habersizce nasıl gittin

Hep özlem dolu acılar,

Avuturum kendimi unuttum diye,
Bir ömür geçse de seven unutmaz,
Yıllardır ardından ağlar gözlerim,
Unutmak kolay mı; seven unutmaz.

Şaşırır kahrımdan, dilim git derde;

Şikayetim var benim, böyle kaderden,
Bir yar sevdim yar olmadı nedendir?
Ne kadar zalimsin be kahpe felek,
Yedin beni dirhem dirhem doymadın.