Muhammet Çal Şiirleri - Şair Muhammet Çal

Ellerimi tutup, bir tanem derken,
Gözlerime bakıp, aşkla gülerken,
İkimiz de öyle, candan severken,
Bir veda etmeden nasıl da gittin.

Bir gün görmedin mi isyan ederdin,

Düştüm mahpushaneye,
Yollarım oldu çıkmaz,
Uğrunda can aldığım
Dönüp yüzüme bakmaz.

Etrafımda dört duvar

Hani o güzel sözler
Anılarda mı kaldı?
Şimdi, candan sevenler,
Beni yalnız bıraktı.

Çok hayaller kurmuştum

Ben, seninle yaşadım sevdanın güzelini,
Sen gidince ağlattı yokluğun gözlerimi,
Kadehler dindirmedi sensizlik özlemimi,
Şimdi gel gör bir tanem perişan hallerimi.

Okula gidiyorum,
Görmezsem ölüyorum,
Bir gün ölürsem eğer,

Kaç seven buluştu senin kapılarında?
Kaç seven not yazdı duvarlarında?
Kaç yemin verildi avlularında?
Garip garip akma dilek çeşmesi.

Kaç sevgiye şahit oldun bilinmez,

Giderken ‘’Dönerim, bekle! ’’ demiştin,
Yıllar geçti, senden hiçbir haber yok,
Yemin edip, ayrılığa yer yok demiştin,
Duydum koca şehir seni de bozmuş.

Kalmamış sevginden, aşkından eser,

Bir çizik attım gitti geçmişin üzerine,
Silerken tüm mazimi yaş doldu gözlerime,
Şarkımızdan bir bukle takıldı sözlerime,
Ben usandım canımdan; bu sensiz bekleyişten.

Gözlerimden döküldü anıların acısı,

Bir gece kapında oldum misafir,
Ortada bıraktın beni ser sefil,
Kalp taşımaz mısın söyle be gafil,
Bana yaptığını elbet çekersin.

Seni unuttum sanma,
Özlemin durur bende,
Senden bıkarım sanma,
Senin sevgin kalbimde.