Muhammet Çal Şiirleri - Şair Muhammet Çal

Hasretinle, içimde bir kor oldun,
Gidişinle can evimde sır oldun,
Yüreğimde dermansız bir ur oldun
Dönüşünü bekliyorum vefasız.

Meyletti şu gönlüm zalim birine,
İsmimi düşürdü benim, âlem diline,
Düşman etti beni sevdiklerimle,
Konuşmaz, söylemez, yaban çiçeğim.

Koklayıp öpmeye doyamadığım,
Siyah saçlarında hevesim kaldı,
İçimde bir ukde oldu gidişin,
Candan sevdiğimi yâd eller aldı.

Gözümde hatıra kaldı özlemin,

Sen bir istedin de, her şeyim vermedim mi?
Sen canım dedin de, ben koşup gelmedim mi?
Sen sevdim dedin de, uğrunda ölmedim mi?
Daha ne istiyorsun, yeter ağlatma beni.

Her fırsatta vurmak için bahane arıyorsun,
Öyle müşkülüm ki bu gün, hadi neduruyorsun,
Al canımı kurtulayım, daha ne istiyorsun,
Mademki sevmiyorsan bari cefa eyleme,
Her şeyi söyle amma; bana yalan söyleme.

Saatler vuslatı vurduğunda gel,
Gönlüm sahibini sorduğunda gel,
Aşkından kor olup yandığımda gel,
Bana gel ki gönlüm gam bağlamasın.

Yalnızlık Allah’a mahsus bilirim,
Bende yaratılmış, yapayalnızım,
Kaderin attığı dert tohumundan,
Payından çoğunu alan bahtsızım.

Hazan mevsimi mi geldi bilmeden,
Gözümden dökülür yaşlar dinmeden,
Bahtı kara mıyım, bir gün görmeden,
Ömrüm geldi geçti, gülemiyorum.

Aşkımla, sevdayı paylaşamadan,

Gizli gizli bakar oldum resmine,
Hasret kaldım senin gerçek cismine,
Şarkılar yazdım da gülüm ismine,
Bir kez hatır sormuyorsun, derdin ne?

Bir gece ansızın kaybettim seni,
Gül gibi soldurdu yokluğun beni,
Nerde öldürdüğün gençliğim hani,
Hasretinden tükendim ben çaresiz.

Laleler sümbüller boynunu büktü,