Muhammet Çal Şiirleri - Şair Muhammet Çal

Merhametin bu mu senin,
Bu kadar mıydı hevesin,
Şimdi bilmem neredesin,
Hayırsız, vicdansız, zalim.

Çaresiz, kimsesiz kaldım gurbet ellerde,
Ararım derdime derman bulamıyorum,
Efkâr saatim mi, yoksa dert nöbetim mi?
Derdimin bir dermanını bulamıyorum.

Yıldızlar arkadaş oldu bana bu gece,
Yalnızlığı anlatmaya yetmez ki hece,
Benim gibi candan sevip, çekmiştir nice,
Yeter artık bu ıstırap, yeter geri dön.

Bu halimle görsen beni tanıyamazsın,

Talihim gülmedi bir gün yüzüme,
Dertler derya oldu, doldu özüme,
Istırabım yağmur gibi gözüme,
Yağar durur dinmez, bir ömre bedel.

Bilmedim; ne günah işledim Ya Rab,

Gözlerime aşkla bakıp, öylece,
Bir tutsak eyledin beni böylece,
Düşlerimde kalıp her gün her gece,
Bırakıp gitmeyi hüner mi saydın.

Bilmem ne istedin garip gönlümden,

Uyku tutmaz geceleri, sabaha kadar,
Hayat zindan olur bana, koca dünya dar,
Şimdi bulutlar yorganım, yatağım sa kar,
Hasretinle tutuşmuşum, eriyorum yar,

Gidişinle sığınacak liman kalmadı,

Bir sağa bir sola savurdu kader,
Bilmiyorum yolum nereye gider,
İçimde bir korku, gönlümde keder,
Kapıldım rüzgâra savruluyorum.

Sevdan nakış nakış işler gönlüme,

Her sabah özlemle kalkar giderdim,
Okul bahçesinde sohbet ederdim,
Ogün göremezsem mecnun gezerdim,
Bir başka hevesti okul yıllarım.

Seveceğim bir gül gibi seni dalından kırmadan,
İncitmeden öpeceğim; o kor gibi dudağından,
Sarıl bana kurtulayım gönlümdeki efkârımdan,
Sana geldim her şeyimle, öleceğim yar seninle.

Sorma bana geçmişimi, yaşamadım doyasıya,

Öyle doluyum ki dostlar bu ara,
Kapana kısılmış bir kuş gibiyim,
Uçmaya kalktıkça yıkılıyorum,
Yorgunum, bitkinim, sarhoş gibiyim.