Muhammet Çal Şiirleri - Şair Muhammet Çal

Gel, gör de şu halimi ağlama arkadaşım,
Sevdiğimden ayrıldım dumanlı bugün başım,
Sarhoşum kederimden, dinmez gözümde yaşım,
Sorma sakın derdimi, yürekten yaralıyım.

Bir bayramım daha geçti gurbette,
İçim buruk, gönlüm kırık gezerim.
Bir dirhem sevincim yok yüreğimde,
Memlekette bayramları anam özlerim.

Umutlarım seninle doğdu dünyaya,
Kederleri unutup daldım rüyaya,
Senin hasretinden düştüm ne hale,
Gel artık sevgilim ölmeden önce.

Kime dost deyip de gönül açmadık?
Bir dilim ekmeği biz paylaşmadık,
Hangi kula değer verip; biz yanılmadık,
İnsanoğlu kalleş, değmez inan verdiklerine.

Kimse sözünde durmuyor,
İnsanlık değer bulmuyor,
Dürüstlük saygı görmüyor,
Söyle; bu nasıl bir dünya?

Şerefsizlik bak diz boyu,

Sana öyle hasretim ki bir tanem,
Yokluğundan susuz çöle dönmüşüm,
Varlığın hayatta yaşam sebebim,
Yokluğunla kavrulup küle dönmüşüm.

Sokaklarda boynu bükük dolaşır oldum,
Ben bu kara bahtım ile savaşır oldum,
Mutluluk bir özlem, dert taşar oldum,
Söyle kara kader benden alacağın ne?

Dertler bastı gönlümü,
Bu akşam buralıyım.
Umutları tükenmiş,
Yürekten yaralıyım.

Sabaha dek, sokak sokak dolaştım,
Çaresizce yaratana el açtım,
Bir kulunun sevgisine muhtaçtım,
Gecem gündüzüm karıştı, yalancı

Mahkum etti beni yalnız kalmaya,

Mazinin izleri gönlümde durur,
Anılar silinmez; aklıma vurur,
Çekilmez çileler hep beni bulur,
Usandım canımdan ben yaşamaktan.