Muhammet Çal Şiirleri - Şair Muhammet Çal

Şikayetim var benim, böyle kaderden,
Bir yar sevdim yar olmadı nedendir?
Ne kadar zalimsin be kahpe felek,
Yedin beni dirhem dirhem doymadın.

Bir bayramım daha geçti gurbette,
İçim buruk, gönlüm kırık gezerim.
Bir dirhem sevincim yok yüreğimde,
Memlekette bayramları anam özlerim.

Umutlarım seninle doğdu dünyaya,
Kederleri unutup daldım rüyaya,
Senin hasretinden düştüm ne hale,
Gel artık sevgilim ölmeden önce.

Kime dost deyip de gönül açmadık?
Bir dilim ekmeği biz paylaşmadık,
Hangi kula değer verip; biz yanılmadık,
İnsanoğlu kalleş, değmez inan verdiklerine.

Kimse sözünde durmuyor,
İnsanlık değer bulmuyor,
Dürüstlük saygı görmüyor,
Söyle; bu nasıl bir dünya?

Şerefsizlik bak diz boyu,

Sokaklarda boynu bükük dolaşır oldum,
Ben bu kara bahtım ile savaşır oldum,
Mutluluk bir özlem, dert taşar oldum,
Söyle kara kader benden alacağın ne?

Sana öyle hasretim ki bir tanem,
Yokluğundan susuz çöle dönmüşüm,
Varlığın hayatta yaşam sebebim,
Yokluğunla kavrulup küle dönmüşüm.

Sabaha dek, sokak sokak dolaştım,
Çaresizce yaratana el açtım,
Bir kulunun sevgisine muhtaçtım,
Gecem gündüzüm karıştı, yalancı

Mahkum etti beni yalnız kalmaya,

Dertler bastı gönlümü,
Bu akşam buralıyım.
Umutları tükenmiş,
Yürekten yaralıyım.

Mazinin izleri gönlümde durur,
Anılar silinmez; aklıma vurur,
Çekilmez çileler hep beni bulur,
Usandım canımdan ben yaşamaktan.