Mihrican Tunç Şiirleri - Şair Mihrican Tunç

Heba oldu dünüm, savrulur halim,
Gözlerim yorgun, içim virane .
Bir ben mi karayım, dünya alim,
Beyazı giyinen hep cefahane.

Zamanın aynası kırık, solgun,

Herkesin dolabında bir ceset var;
Kiminki çürümüş, kiminki hâlâ sıcak…
Hayat, bir cellât gibi dolaşır aramızda,
Bir bakarsın gülüyor, bir bakarsın kana bulanmış.

İnsan dediğin garip yaratık:

Yollar uzun , yürek bazen yorar,
Rüzgar savurulur, zaman unutturur.
Kırılan her kalp bir gün yeşerir,
Küllerinden doğar insan bazen yorulur,
Düşersen kalk, unutma : bu da geçer.
Gülümse biraz , hayat sevilir,

Rahman sensin, Rahim sensin,
Ben bir kulum, yok hükmündeyim...
Yol göstermezsen, nereye gitsin
Bu yorgun akıl, bu sersem bedenim?

Gireceğim yere Sen'le gireyim,

İçimde bir hüzün var, adı insan utancı,
Bir çocuk susar, büyür dünyanın yalanı.
Toprak erken tanır küçücük bedenleri,

Bazen bazı yolculuklar kavuşmak için değil,
Gönülde sessiz bir iz bırakmak içindir…
Adımlar varır menzile, kalp kalır yarım,
En derin hikâyeler, hep eksik bitendir…

Yazmak ; Dünyanın kolyesinde takılı olan emellerimi, elemlerimi, tutunduklarımı, fırtınalarımı bazen durgun bir deniz olan hallerini yazamıyorum
Sizce öyle olması gerekmez mi?
Yazar dahi olsan kendine ait dünyasını gizli tutmasını bilmeli insan. Kimi anlatmaktan kimi gizli tutmaktan yanadır. Sanırım ben gizli olması gerektiğini savunanlardanım.
Sanal ortamda aile hayatını fotoğraflarla ifşa etmeye çalışanların sayısı azımsanmayacak kadar çok mahremini bin bir yamalı yalan bohçaya sarılmış, gözlerimizi hapsetmeye çalışma çabaları, kendin olmaktan çok başkaları oluyorsun.
Eski zamanların çağ atlayıp günümüze gelmesini öyle çok isterdim ki...
Değerlere bağlı bir hayat olmalı, özünde saf haliyle yaşanan bir ömür, kendinden başka kimsenin bilmediği bir hayat, sırlarımız sır olmaktan çıkıyor. Günümüz şartlarına ayak uydurmaya çalışan yanlarımız hep yaralanıyor. Darbe üstüne darbe alıp bir enkaza dönüşüyor.

Bir zamanlar yıldız doluydu göğüm,
Sen gittin, söndü her umut, her öyküm.
Rüzgar bile sensiz üşütür teni,
Sensiz her gece, bir ömrün hüküm.

Gözlerinde başlardı sabahlarım,

İyi olacağım biliyorum
Çünkü ;
Sen varsın yaslanacak
Hayalde olsan sensin dayanak
Sen benden hiç gitmedin
Ben sana gelemedim

KIRIK MÜHÜR

Bir gece kalbime adını yazdım
Sessiz bir dua gibi göğe bıraktım
Bir tek bakışınla hayatıma neşe kattın
Ben o an kaderime seni yazdım