Mihrican Tunç Şiirleri - Şair Mihrican Tunç

Gözlerime mühürlenmiş
Bakışın ömrüme amade
Gülüşünde saklı ömrüm şahane
Demlenir Aşkım gülüşün bahane
Aşkın perde perde düşmüş gönlüme
Çöllere düşmüşüm Aşkından kime ne?

Rüzgarın esintisi sana gelişim
Her yağmur damlasının
Tek tek düşüşü sana gelişim
Sana gelişim
Her kar tanesinin
Birbirine değmeden dans edişi

Seni sevmek...
İçimde hiç kapanmayan bir kapı gibi,
Her açışımda içeriden bir rüzgar eser ve yine
Yaralı yerimden tutar beni.

Ben seni yarım kalmanın ortasında sevdim ,

GİRİŞ

Bir gün geldin, "Dünyama hoş geldin" dedin,
Sonra sessizce çıktın... hiçbir şey söylemedin

1- KITA

Sen…
Adını koyamadığın bir duygudan kaçtın,
Ne gitmeyi becerdin, ne kalmayı,
Beni en çok o arada bıraktın.
Şimdi bir fincan kahve elimde,
Ama sıcaklığı eksik… tıpkı sen gibi.

Seninle doğmuştu umutlu sabahlar,
Bir gülüşünle silinmişti günahlar.
Kalbim seninle çarparken hızla,
Hayaller büyürdü gökyüzüyle baş başa.

Geceler bize şarkılar söylerdi,

Dalgalanıyor kalbim
Dağılıyor kelimelerim
Deniz ve kum misali
Savruluyor heveslerim

Dilim yorgun, kulaklarım tıkalı

[ GİRİŞ ]

Bir gün geldin, "Dünyama hoş geldin" dedin,
Sonra sessizce çıktın... hiçbir şey söylemedin

[ 1- KITA ]

Gözlerine baktığım andı
Yüreğimin sessiz çığlığı
Gülüşünün tebessümünde
Masumdu, masumdu uzattığı çiçekleri

Tarifi olmayan hüznün peşinde

Mevsimlerden Hazandı
Güz yaprakları düştü gazel oldu
Yüreğimin sessiz, dilsiz gülü
Beklediğim seven bir yürekti

Gittin, gidişin bitişimdi