Mihrican Tunç Şiirleri - Şair Mihrican Tunç

Herkes gibi olana şiir yazılmaz
Şiir birine yazılmaz o yüzden herkesindir...
Ama biri mutlaka şiir yazdırır.
Sebebi olurlar, Sahibi asla

Bestesi yapılmamış notalar gibi
Mahsun bakışlar kaldı kaldırımlarda
Nefessiz kaldım bu ıssızlıkta
Hüzünler yanı başımda
Parmak uçlarımdan
Parmak uçlarına

KARŞILIKLI KONUŞTURMA

(KADIN )
Yine aynanın karşısında, ışık tam ,poz hazır
Kendine aşık oldun, ben çıkıyorum sahneden
Kelimeler süslü, içleri boş, sessizlik hoş

Hasretin en sızılı halinde
Yollardı beni sana getiren
Zamansızdı gelişin, amansızdı gidişin
Cevabın yok demek?
Hasret sancısına

Gözlerime mühürlenmiş
Bakışın ömrüme amade
Gülüşünde saklı ömrüm şahane
Demlenir Aşkım gülüşün bahane
Aşkın perde perde düşmüş gönlüme
Çöllere düşmüşüm Aşkından kime ne?

Rüzgarın esintisi sana gelişim
Her yağmur damlasının
Tek tek düşüşü sana gelişim
Sana gelişim
Her kar tanesinin
Birbirine değmeden dans edişi

Seni sevmek...
İçimde hiç kapanmayan bir kapı gibi,
Her açışımda içeriden bir rüzgar eser ve yine
Yaralı yerimden tutar beni.

Ben seni yarım kalmanın ortasında sevdim ,

GİRİŞ

Bir gün geldin, "Dünyama hoş geldin" dedin,
Sonra sessizce çıktın... hiçbir şey söylemedin

1- KITA

Sen…
Adını koyamadığın bir duygudan kaçtın,
Ne gitmeyi becerdin, ne kalmayı,
Beni en çok o arada bıraktın.
Şimdi bir fincan kahve elimde,
Ama sıcaklığı eksik… tıpkı sen gibi.

Seninle doğmuştu umutlu sabahlar,
Bir gülüşünle silinmişti günahlar.
Kalbim seninle çarparken hızla,
Hayaller büyürdü gökyüzüyle baş başa.

Geceler bize şarkılar söylerdi,