Sen…
Adını koyamadığın bir duygudan kaçtın,
Ne gitmeyi becerdin, ne kalmayı,
Beni en çok o arada bıraktın.
Şimdi bir fincan kahve elimde,
Ama sıcaklığı eksik… tıpkı sen gibi.
Ne tam bir hatırasın, ne de zamana karışan bir gölge.
İçimde yarım kalmış bir “biz” gibi.
Ben hâlâ o sabahın kokusundayım,
Sen hâlâ kaçtığın yerde misin, bilmiyorum.
Ama şunu iyi bil…
Ben seni unutmadım.
Ve eğer sen de unuttuysan…
Bu kadar susmazdın içimde.
Kayıt Tarihi : 20.05.2026 15:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!