Bir sessizlik büyüdü aramızda,
Ne adı vardı, Ne zamanı...
Gözlerinle yazıldı kader,
Kalbim seni okudu... Sessizdi kelimeler
Gözlerin;
Kendime sözüm olsun, artık vazgeçmeyeceğim,
Giden her sevgiyi, sessizce izleyeceğim.
Kırık kalbimi sarmak, bana düşecek, görev
Her yara bir ders, her hüzün bir özlemle gelecek.
Kendime sözüm olsun, başkalarına boyun eğmeyeceğim,
Sessizlik çağırır, gürültü sustuğunda,
Ruhun derinlerine yol açar karanlık ufukta.
Kendiyle kalmak bir savaş, bir zaferin adımı,
Her kelime kılıç, her harf bir adımın adı.
Sayfalar açılır, iç dünyan bir evren olur,
Bir gece kalbime adını yazdım
Sessiz bir dua gibi göğe bıraktım
Bir tek bakışınla kaderi bozdun
Ben o anda sana teslim oldum
Dünyayı hâlâ siyah beyaz sanıyorsunuz,
Ne kolay hüküm veriyorsunuz…
Birini aklıyorsunuz,
Birini yakıyorsunuz.
Seninle bir cümleydik...Virgülü sen koydun , Noktayı Ben
Ama sen o cümleyi hep eksik okudun!...
Kahra gömülüyorum
Hüzünle boğuluyorum
Denizin dalgasında seni görüyorum
Kolay değil seni unutmak
Gülüşün geliyor gözüme
Korkaksın...
Adımlarını gölgenden bile saklıyorsun.
Bir bakışın var,
Ama gözlerin yere çivilenmiş.
Korkaksın...
Korkuyorum sevmeye .
Tek tek aynı acıyı hissetmeye.
Korkuyorum uçurum kenarında,
Bir dağ çiçeği gibi savrulmaya.
Acı nedir bilir misin? Ciğerini yakıp kavuran acıyı .
O acı korkularıma bir yorgan .
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!