Yazmak ; Dünyanın kolyesinde takılı olan emellerimi, elemlerimi, tutunduklarımı, fırtınalarımı bazen durgun bir deniz olan hallerini yazamıyorum
Sizce öyle olması gerekmez mi?
Yazar dahi olsan kendine ait dünyasını gizli tutmasını bilmeli insan. Kimi anlatmaktan kimi gizli tutmaktan yanadır. Sanırım ben gizli olması gerektiğini savunanlardanım.
Sanal ortamda aile hayatını fotoğraflarla ifşa etmeye çalışanların sayısı azımsanmayacak kadar çok mahremini bin bir yamalı yalan bohçaya sarılmış, gözlerimizi hapsetmeye çalışma çabaları, kendin olmaktan çok başkaları oluyorsun.
Eski zamanların çağ atlayıp günümüze gelmesini öyle çok isterdim ki...
Değerlere bağlı bir hayat olmalı, özünde saf haliyle yaşanan bir ömür, kendinden başka kimsenin bilmediği bir hayat, sırlarımız sır olmaktan çıkıyor. Günümüz şartlarına ayak uydurmaya çalışan yanlarımız hep yaralanıyor. Darbe üstüne darbe alıp bir enkaza dönüşüyor.
Bir zamanlar yıldız doluydu göğüm,
Sen gittin, söndü her umut, her öyküm.
Rüzgar bile sensiz üşütür teni,
Sensiz her gece, bir ömrün hüküm.
Gözlerinde başlardı sabahlarım,
İyi olacağım biliyorum
Çünkü ;
Sen varsın yaslanacak
Hayalde olsan sensin dayanak
Sen benden hiç gitmedin
Ben sana gelemedim
KIRIK MÜHÜR
Bir gece kalbime adını yazdım
Sessiz bir dua gibi göğe bıraktım
Bir tek bakışınla hayatıma neşe kattın
Ben o an kaderime seni yazdım
Yıllar boyu sustu gönlüm,
Issız gecelerde dondu sözüm.
Umutsuzken ben kendi içimde ,
Bir ışık doğdun, açtın özüm.
Gözlerinle başladı bahar,
Bazen kal diyemezsin
Gidişinin izleri mıh gibi saplanır
Onu sığdıramadığın yüreğin de
Gidişini görürsün
Tutamazsın, kal diyemezsin
Gitmiştir oysa
Sensizliği yaşıyorum, Hüzünlerimin ortasında
Yürüyorum dikenli yoların kıyısın da
Geceme vuran ,Ay şafakta
Yürüyorum ömrümün en olmazında
Gözlerimin perdesine vuran yalnızlığımda
Acıtıyor içimi bakışların, çocuk
Bu dünya kirlendi, kirletildi çocuk
Masumdu gülüşlerin, Masumdu sevinçlerin
Kirletilmiş dünyanın, yeşeren sesiydi gülüşlerin
Kanatma sevinçlerini çocuk
Yağmurun altında yazdım adını,
Rüzgar savurdu, kalbim tuttu gölgeni.
Bir bakışınla doğdu içimde güneş,
Ama hayat... hep gölgeyle sınadı bizi.
Yorgun günlerde sığındım sesine,
Bedenler Toprakta
Ruh başka diyarlar da
Bedenlerin hapsettiği ruhlar
Özgürdü gök mavisi bulutlar da
Yağmur kara toprağa Aşık
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!