İçimdeki Hüzün Şiiri - Mihrican Tunç

İçimde bir hüzün var, adı insan utancı,
Bir çocuk susar, büyür dünyanın yalanı.
Toprak erken tanır küçücük bedenleri,
Gök bile ağlarken sustururuz sesleri.
Ey insan! Kaç çocuk daha solmalı böyle?
Vicdanın kaç parça, söyle… söyle!
Ben susmam artık bu karanlık düzende,
Çocuklar ölüyorsa suç hepimizde.
Dünya fanidir derler, geçer her acı zamanla,
Ama bir annenin ahı yazılır arşa sayfa sayfa.
Rabbim, kalplere merhamet indir yeniden,
Çünkü biz unuttuk… sevmeyi derinden.