Sen kaldın bende, gitmeler bitti,
Bir sesin kaldı, rüzgarla gitti.
Bir bakışın hala içimde saklı,
Adın her duamda, sesin aklımda gizli.
Her gece sensizliğe sarılıp sustum,
Kalbim dedikçe "GİTME" ,sen kaldın bende gizli.
Ben konuşmasını bilmem
Hüznümü ört üstüme
Derin kuyulara düştüm Yusuf gibi
Züleyha gibi sevdim
İstersen herkesi imdada çağır
Kimsesiz duvarlarım da
Ben gecenin en kırılgan yerinde doğdum
Sessizliğin içinden geçen bir çizik gibi...
Bazen sustum, bazen sustuğumdan daha yüksek haykırdım,
Ama hiçbir zaman boyun eğmedim hayatın karanlıklarına.
Yolum taşlıydı,
Ben, gecelerin en kırılgan yerinde doğdum
Sessizliğin içinden geçen bir çizik gibi…
Bazen sustum, bazen sustuğumdan daha yüksek haykırdım,
Ama hiçbir zaman boyun eğmedim hayatın karanlıklarına.
Yolum taşlıydı,
Gönlümde yanan ateş aşkınla tutuşur her gece,
Adını anar kalbim, düşer secdeye.
Sensin özümdeki nur, sensin tek gerçeğim,
Her nefeste seni zikreder dilim, eririm...
Dünyanın aldatışı yalan olur ömrüme,
Bazı duygular vardır, insanın içine işleyip yerleşir; bir daha ne çıkar ne de tam olarak anlatılır. Zamanla fark edersin aslında sevdiğin kişinin kendisi değil, ona duyduğun hissin saflığıymış.
Ben de seni öyle sevmişim işte... Seni değil , seni sevme biçimimi sevmişim.
Sana her baktığımda içimde umut filizleniyordu; belki bu kez kalırdın, belki bu kez dönüp bakardın. Ama Sen hep gitmeyi seçtin. Ben de beklemeyi. Meğer seni değil, seni beklemeyi sevmişim .Sessiz gecelerde adını duymayı, yokluğunun içindeki yankını dinlemeyi, bir gün dönersin umuduyla kurduğum cümleleri...
Ben seni güzel sevmişim. Saf , hesapsız, karşılıksız. Ama sen kaybolmayı seçtin; ben ise bulamadıkça daha da derinleştim ...
Aşkı bir varmış bir yokmuş masalı gibi yaşadım.
Şimdi geriye dönüp baktığımda anlıyorum; o sevgi, seni değil benim içimdeki sevgiyi anlatıyormuş. Sen bahaneymişsin, ben aslında içimdeki sevgiyi sevmişim .
Ben seni değil, seni sevme şeklimi sevmişim,
Ben seni değil ,sevginin güzelliğini sevmişim.
Yüreğimdeki o sarsılmaz inancı beslemişim,
Sen kaybolmayı seçmişsin , sessizce gitmişsin.
Ben beklemeyi, seni beklemeyi özlemişim.
Bir bakışına bin umut sığdırmış kalbim,
Bazı kelimeler , insanın kalbine düşmeden önce çok uzaklardan gelir. Bir şarkının içinden ,bir filmin sessiz bir sahnesinden, ya da bir kitapta gözden kaçmış bir satırın kenarından...
Benim kalemim , o uzak yerlerden beslenir.
Ne zaman bir duygu geçse içimden , kelimeler yolunu bulur.
Ama dışarıdan bakanlar, bu yolu çoğu zaman yanlış görür.
" Bu bana yazılmış olmalı", der biri.
"Burada kendimden bir parça var". diye ekler diğeri.
Bazı kelimeler , insanın kalbine düşmeden önce uzaklardan gelir.
Bir şarkının içinden , bir filmin sessiz sahnesinden , ya da bir kitapta gözden kaçmış bir satırın kenarından...
Benim kalemim, o uzak yerlerden beslenir.
Ne zaman bir duygu geçse içimden, kelimeler yolunu bulur.
Ama dışarıdan bakanlar, bu yolu çoğu zaman yanlış görür.
Karanlığın en ücra noktasında
Avuçlarımda sıcaklığın hala demleniyorsa
Yürüdüğüm yol ıssız karanlıklarda
Biliyorum, biliyordum gidiyordum oysa
Uzaklarda, sevdanın sıcaklığında.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!