Mihrican Tunç Şiirleri - Şair Mihrican Tunç

Bazı satırlar, İnsanın en saklı hallerinin kelimelere ihtiyaç duymadan gözlerde açığa çıktığını anlatır;
Hüzünle masumiyetin aynı bakışta buluştuğu o anlar, bir kalbin başka bir kalbe en gerçek , en savunmasız haliyle dokunduğunu gösterir.

Hayat; her mevsimde başka bir renge bürünen sonsuz bir gökyüzüdür. Kimi gün bulutlarını omuzlarına indirir, kimi gün güneşini yüreğine bırakır. Önemli olan, göğe bakmayı hiç unutmamaktır. Çünkü en güzel manzaralar, umudunu kaybetmeyen gözlere görünür.

Mihrican TUNÇ

Gelişim davetsizdi
Gidişim vedasız
Kaçış değildi gidişim
Gidişim feda içindi
Aşk'a feda -Aşk'a vefa

Yalnızca biz değiliz ayrılıklarla sınanan
Ayrılık üzerine kurulu bir dünyadır yaşanan
Her yerde ayrılık masalı yaşanır sil baştan
Hüzündür tamamı, kalbine tutunarak yaşayan

İlk ayrılıkta beşiğin ardında başlar hazan

Bulutlara baksam gülüşün gelir
Konunu özlesem esen rüzgar gelir
Sarılsam yokluğuna bana gelişin gelir
Ağlasam kirpiklerimden yangın gelir

Yokluğun acı

Bazen sadece susarsın...

Ve o sessizlikte öğrenirsin;
her kulağın duyduğu, her yüreğin anlayabildiği anlamına gelmez.

Hakikat, herkesin taşıyabileceği bir yük değildir.

Sen kaldın bende, gitmeler bitti,
Bir sesin kaldı, rüzgarla gitti.
Bir bakışın hala içimde saklı,
Adın her duamda, sesin aklımda gizli.
Her gece sensizliğe sarılıp sustum,
Kalbim dedikçe "GİTME" ,sen kaldın bende gizli.

Ben konuşmasını bilmem
Hüznümü ört üstüme
Derin kuyulara düştüm Yusuf gibi
Züleyha gibi sevdim
İstersen herkesi imdada çağır
Kimsesiz duvarlarım da

Ben gecenin en kırılgan yerinde doğdum
Sessizliğin içinden geçen bir çizik gibi...
Bazen sustum, bazen sustuğumdan daha yüksek haykırdım,
Ama hiçbir zaman boyun eğmedim hayatın karanlıklarına.

Yolum taşlıydı,

Ben, gecelerin en kırılgan yerinde doğdum
Sessizliğin içinden geçen bir çizik gibi…
Bazen sustum, bazen sustuğumdan daha yüksek haykırdım,
Ama hiçbir zaman boyun eğmedim hayatın karanlıklarına.

Yolum taşlıydı,