Metin Keleş Şiirleri - Şair Metin Keleş

Acılar ırmağının suyundan içtin
Çağladın duruldun bilmedik babam
Dikenli zahmetli yollardan geçtin
Ağladın yoruldun bilmedik babam

Güneş doğar gün ağarır ya hani
Çiçekler kokuna bürünür annem
Ten eskirde saç beyazlar ya hani
Bilirim uğruna ölünür annem

Sen olmasan Dünya sahradır bana

Ben daha çok seveyim diye,
usul usul sokuluyordu günlerime
Günlerim ve düşlerimin öpüştüğü gecelerime;
Git! diyemiyordum.
Kalsın da istemiyordum.
Gitse ışığım sönüyordu,

Anla ki bu halimden
Anla ki çok mutsuzum
Anla ki anlasan da
Anlamsız ve yurtsuzum

Anla ki bu sitemimden

Bir bebek bir adım ile yürümez
Bir an var ki her göz ile görülmez
Bir çiçek bir yağmur ile büyümez
Her tomurcuk güle dönmez sevdiğim

Güzele güzelsin demek sevaptır

Kuduz bir köpek gibi köpüren denizin
Gemileri kayıp limanlarında mısın sen?
Ey şiirimin kızı kalbimin sızısı asiye…

Pencereleri ahşap evlerin önünden
Perdeleri sevda basmalı çeyizlerden

Sen bir bahçeydin Asiye
Bende bir bulut
Kokunu taşıyan bir rüzgara kapılıp
Sana gelmiştim.
Yağmurum yoktu
Başı boş bir dumandım sadece

Gözlerin gizemli bir aşk vadisi
Mecnun'lar çölleri sever Asiye
Leyla mı Aslı mı sevdan hangisi
Kerem'ler külleri sever Asiye

Ağlatır seveni densiz heceler

Aşkı çizmiş bir ressam
Bir deniz ıssız bir liman
Gemiler çizmiş yan yana
Küçük mavi sandalları ile umut
Tan yeri olsun istemiş ortalık
Gün belli belirsiz ufukta taze

Bır gün yeniden alev alev tutuşursa kalbim
Bir bulut usul usul sokulursa düşlerime
Ve seni hatırlarsam o gün bir sahil kıyısında
Biraz deniz suyu biraz mavi gök
Ve bir martı çığlığına karışırsa feryadım
Sana sesimi yollayacağım