Metin Keleş Şiirleri - Şair Metin Keleş

Sevmek nedir dedi adam
Ölmek dedi kadın
Ölsem sevemem seni dedi adam
Sevsen ölürüm dedi kadın

Gülmek nedir dedi kadın

Erdal olup erenleri
Aşmak gerek enginleri
Gezmiş olup denizleri
Gidenlere selam olsun

Emek yurdun tamamından

Baharım güz oldu gülüm sarardı
Sularım duruldu teni kuruttum
Rüzgarlar hoyrattı göğüm karardı
Takvimler değişti seni unuttum

Dallarım kırıldı kuşlar yoruldu

O gözlere şiir yazmak
Şiire onurdur dedi kalem
Henüz keşif edilmemiş yeryüzü
Hiç kirletilmemiş bir gökyüzü
Suları berrak bir deniz
Ve şairi olmayan bir şiirdi gözleri

Sana günlerden Pazar geleceğim
Kırılmış incinmiş cumartesiler
Selamsız cumalar getireceğim
Sana onurlu perşembeler
Yalancı çarşambalar biriktirdim
Sana takvimsiz salılar

Bir adım uzağımdasın, Sierra,
Sisli ve karlı dağlar ardında.
Çiçekler yürüyor gecenin karanlığında,
Dumanlar yükseliyor uzak bir evin damından.
Bir ırmağın kenarında halı yıkıyor kadınlar
Annem geliyor aklıma;

Niye bu kadar soğuksun, Sierra?
Kutupta mısın, kar mı o düşen saçlarına?
Babaannemi görüyorum yanında;
Babaannem bir kardelen çiçeği gibi asildi,
Güneşi gördü ve soldu
Soğuk bir ocak sabahında.

Göğüs kafesimde bir kuş var Sierra
Mavi kanatları ürkek bir bakışı var
Kimi zaman başımın üstünde gezdiriyorum
Avuçlarımı açıyorum o gelip kalbime konuyor
Renk değiştiriyor içim ilkbahar oluyorum
Bir bulut oluyorum yağıyorum bilmediğim şehirlere

Denizler boğuşur fırtınalarla
Dalgalar geldikçe ağlar kıyılar
Yüreğim tutuşur yangınlarınla
Sevgilim geçmiyor sensiz bu yıllar

Bildiğim ne varsa unuttum şimdi

Bu şehrin aynaları buharlaşmış bir tanem
Kaldırımlarında soğuk beton yıkıntıları dizili
Caddelerinde aşktan eser yok
Yollarında asfalt karası bir hüzün kaplı
Mavi değil gökyüzü bu kentte
İklim Akdeniz değil