Metin Keleş Şiirleri - Şair Metin Keleş

Uzadıkça uzuyor geceler
Sadece geceler değil uzayıp giden
Kederim uzuyor özlemim uzuyor
Uzayıp gidiyor işte hasretim
Bir yol bulsam gideceğim
Bir deniz bulsam gireceğim

İsmini yazıyorum bulutlara
Kar düşüyor bir çiçeğe
İçimde sen büyüyorsun...

Karanlık bir sokağım
Artık yorgunum

Bu yol nehre kıyısı olan bir kasabaya çıkmaz
Kiremit rengi bir baraka, bir mavi sandal
Yaprak döken bir mevsimin
Savrulan hayalleriydi sadece
Bakıyorum da yol durduğu yerde dururken
Işıltılı düşler gelip geçiyor hüzün karası asfaltlardan

Gün batar karanlık bir sabah bulur
Her sevap kendine bir günah bulur
İnsan iman etse de tek bir Allah’a
Menfaat kendine bir ilah bulur

Fer söner gözlerin bir mercek bulur

O evler yıkıldı üstelik kar ve soğuk
Aklımızda o evlerin pencereleri
Kapı önünlerindeki çeşmeler
Annemiz kadar güzel,
çiçekler ve saksıları
Babamızın eli dolu poşetle

Ne dileğin varsa kabul görülsün
Bu gece uykunu böldün mü söyle
Yollarına lale sümbül dökülsün
Bu gece derinden güldün mü söyle

Kar olup düşerken mor bulutlardan

Kirlettim düşlerimi düş etlerim kan revan
Şiire buladım yüreğimi kendimin katili benim...

Benim kendimin arkadaşı
Kendimin ateşi benim
Suyu benim ovası benim

YER:DÜŞLER SOKAĞI ADLİYESİ
TARİH: HER HANGİ BİR KASIM SABAHI
SAAT: GÜN BATIMI SAATLERİ
SUÇLU:RÜZGAR
SUÇU:HAYALLERİNİ YAKMIŞ

1414 sokak 14 numara
Zamanla iyileşmez hiçbir yara
Hiçbir yara belki iyileşir zamanla

Oysa yenilenir gün gün her nesne
Ahşap pencereleri değişir evlerin

Aynı yerlerinden kırılmış iki daldılar
İncecik ve narin kalplerinde hüzün
İki ayrı aşkın iki solgun gülleri
Bir uçurumun kenarında
Yan yanaydılar yangınlardaydılar