Metin Keleş Şiirleri - Şair Metin Keleş

Okul numaramdı gözlerin senin
Bir masaldı bir heyecan birtanem
Teneffüs saati gülüşün senin
Bir bekleyiş bir serüven birtanem

Dil bilgisi saçlarından sorulur

Bütün uçurumlar benden düştü
Ben uçurumları tanırım
Herkes dağıldı gülüm
Ben öcümle kalırım...

Bütün yollar benden geçti

Denizler boğuşur fırtınalarla
Dalgalar geldikçe ağlar kıyılar
Yüreğim tutuşur yangınlarınla
Sevgilim geçmiyor sensiz bu yıllar

Bildiğim ne varsa unuttum şimdi

Bu şehrin aynaları buharlaşmış bir tanem
Kaldırımlarında soğuk beton yıkıntıları dizili
Caddelerinde aşktan eser yok
Yollarında asfalt karası bir hüzün kaplı
Mavi değil gökyüzü bu kentte
İklim Akdeniz değil

Sevmek nedir dedi adam
Ölmek dedi kadın
Ölsem sevemem seni dedi adam
Sevsen ölürüm dedi kadın

Gülmek nedir dedi kadın

Erdal olup erenleri
Aşmak gerek enginleri
Gezmiş olup denizleri
Gidenlere selam olsun

Emek yurdun tamamından

Baharım güz oldu gülüm sarardı
Sularım duruldu teni kuruttum
Rüzgarlar hoyrattı göğüm karardı
Takvimler değişti seni unuttum

Dallarım kırıldı kuşlar yoruldu

Uzak bir dağ evinden yazıyorum sana
Burada her yer çilek tarlası sevgilim
Tıpkı sesindeki çilek kokusu gibi
Sesini özlüyorum…

Bir nehir kıyısından yazıyorum sana

Ben bir bülbüldüm
Sevdam bir güldü
Güller büyürken
Ömrüm bir gündü

Ben bir rüzgârdım

Şiirlerin içinden çıkıp geldim
Yangınların arasından geçtim
Sevdan bulut mudur?
Yüzün gökyüzüne benziyor
Yağmurun ıslatır mı gri düşlerimi
Düşler ki; düştükçe aşındılar