Metin Keleş Şiirleri - Şair Metin Keleş

Deli gönlüm seni sevdi seveli
Sensiz baharlara ermiyor yıllar
Kalbime aşk ateşi değdi değeli
Sensiz buralarda esmiyor rüzgâr

Niyetliyim hâlâ aşk orucuna

Bu dalgalı denizlerin
Mavisi sen kumu benim
Yar karanlık gecelerin
Gölgesi sen mumu benim

Başı dumanlı dağların

Sevdiğim rastladım derde kedere
Sattım gitti aşkı çıktım sefere
Kırıldı kadehim çattım kadere
Sonunda meyhane sarhoşu oldum

Sevdiğim dört mevsim seni arardım

Taze güller, kır çiçekleri
Papatyalarım var
Sevenler sevilenler için
Çiçeklerim var
Sabırla örülmüşse
Yıkılmaz hiçbir duvar

Güzleri de güzeldi bu şehrin
Gözlerim gibi yağmurlu
Özlemim kadar kederli….

Ne zaman bu şehre yağmurlar yağsa
Önce sen düşersin saçlarıma

Neler çektin neler gördün
Kuruyan bir dala döndün
Yaşamadın her gün öldün
Yazık oldu sana ömrüm

Aşk tasında zehir içtin

Ateşe köz mü gerek
Sevdaya söz mü gerek
Yar gülden de güzeldir
Kaşlara göz mü gerek

Bahara kış mı gerek

Her gidiş, zamanın çaresizliğine yenilmekti
En acısı, giderken nereye gideceğini bilmemekti

Gülmek sadece acının ve kederin üstünü örtmekti
En doğrusu gülerken, gerçeği de görebilmekti

Sorarsan yavrunu halin nicedir
Bırakta gözlerim ağlasın anam
Dert benim içimde bir bilmecedir
Bırakta ciğerim yansın be anam

Çileyi hasreti saz bellemişim

Ay buluta girdi güneş doğacak
Gözleri karalı yare merhaba
Odalara yine hasret dolacak
Kapısı aralı güne merhaba

Radyoda sevdanın sazı çalacak