Metin Keleş Şiirleri - Şair Metin Keleş

Sana can evimde bir yer ayırdım
İki cennet iki bahçe içinde
Sana kavuşmayı ömür sayardım
İki dünya iki asır içinde

Boş verdim dünyanın şatafatını

Kurtlara kaptırdım nazlı kuzumu
Kışın ortasında bahar içinde
Kaçırdılar benim tadım tuzumu
Kışın ortasında bahar içinde

İsyan etmiyorum asla yazıma

Minbere cıktı efendimiz
etti son bir veda
Sahabe dedi
anam babam sana feda

Kara gözün tatlı dilin

Benim memleketimde akan sular berrak
İçime çektiğim nefes orjinaldır
Kimse memleketine toz kondurmaz
Aslında orjinal olan vatandır

Bir halk türküsüdür ülkemin şarkısı

Bir sonbahar akşamı
Son kez geldin kapıma
Kırmızı güller içinde
Veda ettin sen bana

Kuşlar bile göç etti

Her şiir kendi rüyasında
Her şair kendi rotasında
Beni unutma manolya
Ben seninle şiir ortasında
Ben aşk ile uçurum arasında
Bilmiyorum neredeyim

Her daim hayalin girdi rüyama
Yatmadım sevdiğim dizlerine ben
Sevdanla yaşadım yıllarca ama
Doymadım sevdiğim gizlerine ben

Duvarda resmine dalıp giderdim

Önce panjurları açıldı aşkın
Sonra birden aralandı perde
Usulca açıldı pencere
Rengârenk bir gökyüzü
Hafif bir meltem girdi odaya
Saçlarında bahar kokusu

Kara bulutlar bir sevdayı taşıyordu kente
Meteorolojiden alınan son bilgilerde
Hava yağmurlu görünüyordu
Yer yer sağanak yağışlı, rüzgâr batıdan karayel olarak esecekti
Bütün bu anlatılanlar tahmini bir selin olacağını anlatıyordu
Ama tahmini bir aşkın açacağı derin yaralar anlatılmıyordu…

1313 sok 13 numara Hey gidi Narin abla
Sende bu güzellik bizde bu telaş
Gözlerin namlu ellerin cellâdımızken
Bitmeyecek bu aşk bitmez bu savaş

Yaz ayları nemli olur bu kentte