Metin Keleş Şiirleri - Şair Metin Keleş

Cezbine tutuldum karardı gözüm
Canına canını katanlardanım
Görünce vuruldum sarardı yüzüm
Uğruna saçını yolanlardanım

Mecnun etti beni bu kara sevda

İnsan bir damladır hayatta bir cam
Süzülür hafifçe yanaktan o can
Rahmete kavuştu sevgili hocam
Mızrapta sızı var telde Mihriban

Hasan postacıdan mektup soruyor

Kadın mavi gözlüydü
Adam, maviye tutkundu
Eminönü'nde iskelede
İlk sefer ilk vapurdu.
Güneş maviye, gök aşka çalıyordu.
Geç kalmışlıkların pişmanlığı,

Yazdığım şiirlerin
Senden öncesi yoktu
Dalıp dalıp resmine
Bende hayaller çoktu

Hatırla gözlerinde

Yine bahar yine sen geldin
Hoş geldin sevgili
Geldin tamamda
Yinede içimde bir şeyleri eksik bıraktın
Tarihini tam olarak hatırlayamadım
Geldin işte mevsimlerden bahardı

Gün gelirde bir gün çekip gidersen
Bana hasretini acını bırak
Gönül defterinden beni silersen
Bana saçlarının tacını bırak

Okyanus söndürmez bu ateşimi

Sana yazdığım şiirler
Beş para etmez
Çünkü
Bana göre delilik
Sarrafa göre işçilik...

Ben hep küçük ve mavi bir sandalım olsun istedim
Nehire kıyısı olan bir kasaba ve kiremit rengi bir baraka
Birde okyanus gözlerinde boğulmayı
O mavi sandalda

Bir gönlüm var sahipsiz
Bende aşkın tarifsiz
Yaşanır mı gülüm sensiz
Gel de artık tut elimden

Sensiz çaylar akmaz oldu

Zorlama kendini
İçinden gelmeli
Bu aşkın kanunu
Yazabilirsin
Kalbinde saklı
Duygularını