Metin Keleş Şiirleri - Şair Metin Keleş

Aşka Kar Yağıyor Bu Gece

İçimde buz patenler
Dans ediyor yılanlar
Aşka kar yağıyor bu gece
Yüzümde eskimeye başladı yalanlar.!

İnsan bir damladır hayatta bir cam
Süzülür hafifçe yanaktan o can
Rahmete kavuştu sevgili hocam
Mızrapta sızı var telde Mihriban

Hasan postacıdan mektup soruyor

Kadın mavi gözlüydü
Adam, maviye tutkundu
Eminönü'nde iskelede
İlk sefer ilk vapurdu.
Güneş maviye, gök aşka çalıyordu.
Geç kalmışlıkların pişmanlığı,

Yine bahar yine sen geldin
Hoş geldin sevgili
Geldin tamamda
Yinede içimde bir şeyleri eksik bıraktın
Tarihini tam olarak hatırlayamadım
Geldin işte mevsimlerden bahardı

Sana sonbaharda yazdım
Bütün şiirlerimi
Yaprak döken ağaçlar
Yağmur yüklü bulutlar
Ve fırtınaya kapılmış bir yürek
Sarımsı sokak lambaları altında

Seremonisi kısa kendi uzun bir aşkın yenilişini
Kendi evinde kendi masalında
Kendi rüyasında anlatan
Bir yürekten bütün dost yüreklere iyi dinlemeler.
Son kontroller yapıldı
Ve şiir başladı…

Gün gelirde bir gün çekip gidersen
Bana hasretini acını bırak
Gönül defterinden beni silersen
Bana saçlarının tacını bırak

Okyanus söndürmez bu ateşimi

Sana yazdığım şiirler
Beş para etmez
Çünkü
Bana göre delilik
Sarrafa göre işçilik...

Ben hep küçük ve mavi bir sandalım olsun istedim
Nehire kıyısı olan bir kasaba ve kiremit rengi bir baraka
Birde okyanus gözlerinde boğulmayı
O mavi sandalda

Bir gönlüm var sahipsiz
Bende aşkın tarifsiz
Yaşanır mı gülüm sensiz
Gel de artık tut elimden

Sensiz çaylar akmaz oldu