Metin Keleş Şiirleri - Şair Metin Keleş

Henüz yenisin her şey eski
Her şey eskidi, aşklarımda
Sen tüm eskimiş anıların içinden
Gözlerinle dokunuyorsun göğüme
Göğüm de bir akşamüstü
Bir yıldız yeni doğuyor biçimsiz

Baktım herkes herkesi unutmuş
Bitkiler toprağını ağaçlar yaprağını
Bir baba oğlunu unutmuş bir yangında
Bir anne acısını bir zaman…

Önce sesini sonra yüzünü

Bu hayat yormasın seni
Git çiçeğim düşümde uyu
Bulutum çok rüzgarım yok
Git çiçeğim döşümde büyü

Düşümde ıssız bir deniz

YER:DÜŞLER SOKAĞI ADLİYESİ
TARİH: HER HANGİ BİR KASIM SABAHI
SAAT: GÜN BATIMI SAATLERİ
SUÇLU:RÜZGAR
SUÇU:HAYALLERİNİ YAKMIŞ

1414 sokak 14 numara
Zamanla iyileşmez hiçbir yara
Hiçbir yara belki iyileşir zamanla

Oysa yenilenir gün gün her nesne
Ahşap pencereleri değişir evlerin

Aynı yerlerinden kırılmış iki daldılar
İncecik ve narin kalplerinde hüzün
İki ayrı aşkın iki solgun gülleri
Bir uçurumun kenarında
Yan yanaydılar yangınlardaydılar

Denize tutkundu adam
Maviyi seviyordu kadın
Yürüyelim mi dedi adam
Terliklerini çıkardı kadın
Martılar dedi adam
Yürüdü kumda kadın

Üç çiçekli bir bahçeden baktı kadın
Üç çiçekli bir bahçeyi sevdi adam...

Çekilen bir diş gibi çaresizdi herşey
Kanamalar ve yaralarla herşey
Herkesin ve herşeyin çokça kirlendiği

Sonbahar yeni bir yüzle ve yeniden
Yaklaşıyordu düşlerin gecekondu evlerine
Soğuk gecelerde kestaneler pişiriliyor
El emeği ile yıkanmış çoraplar
Sobaların demir tellerine asılıyordu
Bacalar bir bir tüterken

Gecesi yıldızlı sabahı sevdalı bir kentte
Sana hasret uyandım yine
Gözlerim tavanla bakışmakta
Penceremde kuş sesleri duyuyor musun?
Denizleri fırtınalı dağları heybetli
Bir rüyadan uyandım korkulu ve ürkek