Metin Keleş Şiirleri - Şair Metin Keleş

Sana günlerden Pazar geleceğim
Kırılmış incinmiş cumartesiler
Selamsız cumalar getireceğim
Sana onurlu perşembeler
Yalancı çarşambalar biriktirdim
Sana takvimsiz salılar

Güzelliği bıçakladılar Mattia
Çirkinliklerin büyüdüğü bu çağda
Sen hep güzel kalacaksın bunu unutma
Yüzünde ilkbahar çiçekleri açmış da
Gözlerinde kara bir gül büyüyor şimdi
Gözlerinden öperiz Mattia…

Geceye ay düştü yastıklara uykun
Saçlarını ver rüzgara dağılsın kokun
Sen belki de hiç bilmiyorsun
Mavi kelebekler uyuyor gözlerinde
Uyanma! Bu son kelebekleri bu düşün
Bir günlük sevda değil bu içimdeki

Biliyor musun?
Sen hiç yokuş çıkmadın şu hayatta
Hiç telaş etmedin yarınlara dair
Kendini bir akvaryuma hapsettin hep
Yolları yılları hiçe saydın
Bedavadan aşklar yaşadın mesela

Sen hangi diyardan ve hangi asırdan geldin
Ömrümün gözlerine ihtiyacı yoktu
Pencerelerim ışıksız da güzeldi
İsmimin ismine ihtiyacı yoktu sevgilim...

Sen hangi sağanak yağış ve hangi fırtınasın

Tophane yokuşunda
Yorulup dinlenseydik
Gözlerinden öpseydim
İstiklalde bir akşam

Kadıköy sahilinde

Yoruldum artık Kalender
Bu hayat beni hiç anlamamış
Ben hiç bir anlama sığmamışım
Duvara bir çivi gibi çakılmış
Fakat hiç bir tabloya layık olmamışım
Kiralık günler yaşamış

Bir sabah balkonunda otururken
Beni gökte bir kuşa sormuşsun
Kahven soğumuş, saçların üşümüş
Ürpermişsin bir an, kalbin sızlamış
Kahvaltısız düşlere dalmışsın
Gözlerin yine keskin bir bıçak gibi

Kimliksizim,
Bulutsuz ve kurak
Odalar ve lambalar
Kangren ve gece
Yine düşün ki kimliksizim
Pasaportsuz ve vizesiz

O şehirde kanatsız ve dilsizdi kuşlar
Gökyüzünde çırpınan kanatlar
Yeryüzünde çığlıklar ve kan gülleri
Ormanlara korku salan kibrit çöpleri
Kim yitirdi kim bilir o masum sevgileri