Asude'ye Mektuplar 1 Şiiri - Metin Keleş

Yenile yenile sana geldim, Asude;
Terli tişörtümle, buharlaşmış gözlüğümle,
Kırk iki numara ayakkabılarımla,
Acılarımla, ayrılıklarımla,
D/eşmiş geçmiş aşklarımla,
Yolculuklarımla, cam kenarı gözyaşlarımla
Ve şiirlerimle Asude,
Ve şiirlerimle...

​Ben asi bir kartaldım, Asude;
Ben hoyrat bir rüzgârdım.
Süheyla incecik bir dal,
Narin bir gökyüzüydü.
Kapatmasaydı göğsünün beyaz kafesini,
Ben evcil bir kanarya olacaktım avuçlarında.
O kapatınca ömrümün aşk pencerelerini,
Ben kanatları kırılmış bir serçe misali,
Rüzgârlara bağışladım ruhumu;
İklimsiz, mevsimsiz kaldım bir zaman.
Şimdi sen varsın, Asude,
Ve ben seni tarif edemiyorum içimde.
Mesela ben Süheyla'nın hiçbir şeyi,
O benim üvey şiirimdi;
Ama sen benim öz şiirim ol Asude
Yakamoz ol düş denizlerime
Kafiyem ol gir dizelerime
Uykusuz gecelerde başını koy dizlerime
Bak, mevsimlerden yaz, aylardan temmuz
Ya al beni bu nemli akşamlara, sar, sarmala;
Ya bir misafir say beni, biraz içimde konakla,
Sonra sessiz sedasız beni uğurla.
Ama lütfen uzamasın hiçbir şey;
Beklemeler kurşun gibi gelip deldi bağrımı,
Buna Süheyla'nın göğsündeki yıldızlar şahit...

​Bu arada hoş geldin, Asude
Düşlerimin hayal ülkesi
Denizlerimin siyah incisi hoşgeldin
Biliyor musun?
Süheyla bir yıldızdı ışıldardı gecemde
Sanırım sen benim ayışığımsın
Birkaç zaman sonra ne olur bilmem;
Belki bir incir ağacım, belki dayanılmaz bir sancım...
Kalbimi biraz daha zorlarsam,
Galiba sen benim kalbim olacaksın;
Çok kırılmış ama aşktan hiç vazgeçmemiş kalbim.
Kal orada Asude, kal orada;
Ben uğrarım sana arada.
Birkaç şiirde buluşuruz belki,
Yer çekimli bu dünya yüzeyinde.
Akdeniz kokan saçlarınla,
Durgun ve berrak akan bir nehir gibi
Ak içimin asi ve mavi denizlerine;
Sula düşlerimin çiçek açmamış
Akasya bahçelerini...

​Evet Asude,
Bu sana birinci mektubumdu.
Sözü uzatmaya gerek yok;
Uzadıkça bozuluyor aşkın sihri.
İkinci mektupta görüşmek üzere,
Hoşça kal düşlerimin siyah şiiri...