Dupduru bir ses kıvrılır,
Çıkar Fatma, Fatma diye.
Gönül coşmuş, nehir olmuş;
Akar Fatma, Fatma diye.
Sanatkârdan çıkan eserdir.
Her bir detayı şaheserdir.
Kimse yapamaz bir eşini
Yüceltilmeyi pek değerdir.
Işıl, ışıl gülen gözlerle,
Güneşi andıran yüzlerle,
Kalbime ısıtan sözlerle
Sesini duymak istiyorum.
Bir güneş daha düşüyordu bugün,
Öyle ıpılıktı ki damlaları
Hiç aklıma gelir miydi şu hüzün,
Bilir miydim attığı adımları.
Ezip geçtiği yerde kaderlerim
Her bireyin toplumda bir sesi, yankısı var.
Beni duy, sesime gel; kesilmeden bu defa.
Toplum da bir göl, orman, dağ gibi bakısı var.
Beni duy, bana yönel; çürümeden bu defa.
Derler ki, yolu Hak yoluymuş,
Ama kim bilir neyle sınanır bir kul?
Kimi zaman burnu sürtülür,
Kimi zaman göğe çıkar.
Vav bilmeyen,
Emanet, ancak emin olana verilirmiş.
Veren bilirmiş taşıyacak olanı,
Alan bilirmiş yükün ağırlığını…
Öyle çekermiş çilesini.
O günden sonra emanetçi bilinirmiş adı.
Hücreler arası bir boşluktayım, doluyor.
Beni duy, dengele; iç uyum sağla bu defa.
Boşluklar doldurulup yenileri geliyor.
Beni duy, dengele; iç uyum sağla bu defa.
Bugün Ceylani’ye misafir olduk,
Gelin dostlar dosta analım bugün.
Sundu hak şerbeti, içtik hoş bulduk,
Sohbetin tadını kanalım bugün.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!