Ebem Kuşağı Şiiri - Mesut Tütüncüler

Bir güneş daha düşüyordu bugün,
Öyle ıpılıktı ki damlaları
Hiç aklıma gelir miydi şu hüzün,
Bilir miydim attığı adımları.
Ezip geçtiği yerde kaderlerim
Üstümde ayaklarının izi vardı.
"Etme" desem,
hükümsüzdü sözlerim
Kaderde elbet hüzne de yer vardı.

Kıyır, kıyır yollardan geldi biri
Adı metanet, dikildi karşıma,
Heybesinde güller; dikenli dalları
Yorgun yorgun ilişti can evime,
Güllerden bir dal bıraktı hüznüme
Ah, dikenlerinde tanıdım sabrı.
Battı, çıktı, acıttı ruhuma
Metaneti de bildim sonraları.

Anlattıklarım
Dünde yok, hiçbir yerde yaşanmadı.
Akıl başa düşünce, Hak dedi.
Güneşle bir ebem kuşağı belirdi.
Tadıldı tüm hisler, sırayla alındı.
Zamandan, mekândan ırak bir yol çizildi.

05.09.2021