Bakma öyle keskin keskin, delip geçer hançer gözün,
Eder diye umdum teskin, bu derdime naçar gözün.
Derdi veren derman verir, verene döndüm can verir,
Cana sevi canan verir, bir nefrete düçar gözün.
’Doğdum,
Kaç asırdır burdayım, ölmüyorum.
’Yaşıyorum,
Nasıl, neden, nerede... bilmiyorum.
’Hastalandım,
Gücün var mı dünyayı güç yetirebilmeyi?
O tek sonsuz kudret sahibinin huzurunda,
Gücün var mı elif misali durabilmeyi?
Gücün yok, kabul et kaldığın acizliğine.
Gül; geçti bak, artık ağlamıyorum.
Gül haydi; gülüşünle güller açsın.
Bitti gitti, yok korkacak bir durum.
Gül haydi; o gülüşün neşe saçsın.
Huzur kaçtı bu hanede,
Akıl kalmadı kimsede.
Gönül yıkık virane de,
Güler misin, ağlar mısın?
Gönül hicran ile tutuştu nârdan,
Hasretin nârıyla yanar Efendim.
Kurtar bizi artık şu dar cidardan,
Ruhum her an Seni anar Efendim.
Nice yerler dolandık, onca insanlar gördük,
Halden hâle koyacak yârenim yok ki benim.
Bir tanıdık şehirde sağır, mecnun hem kördük,
Gündüzünde nurunu görenim yok ki benim.
Şu yüzümde beliren günün tebessümü mü?
Bir gülüşü engine asla sığdıramadım.
Coşup da gelen duygu sellerim de cürmü mü?
Dinginlik güzel olsa; bir söz ağdıramadım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!