Gözün Şiiri - Mesut Tütüncüler

Bakma öyle keskin keskin, delip geçer hançer gözün,
Eder diye umdum teskin, bu derdime naçar gözün.

Derdi veren derman verir, verene döndüm can verir,
Cana sevi canan verir, bir nefrete düçar gözün.

Düşenin dostu yokmuş can, akıl verenler çokmuş can,
Gönle sevgiyi sokmuş can, zehriyle aşk içer gözün.

Ey canan, beni benden al, yine bana koy, bana dal,
Derine en derine sal, yoksa boğup geçer gözün.

Hayıflama bu hâlimden, aciz kalan şu dilimden,
Ve dahi kirli elimden, niyazla nur açar gözün.